Ένα νέο μεγάλο ζήτημα που εμπλέκει τα μάρμαρα του Παρθενώνα ήρθε να προστεθεί στο ήδη υπάρχον με τις Βρετανές Καρυάτιδες. Ο καινούργιος χαμός βέβαια έχει να κάνει με μια ταινία που γυρίστηκε στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, αλλά αφορά το εσωτερικό της Ελλάδας και μόνο. Νομίζουμε είναι εμφανές από το πως λέγεται: Το όνομα της ταινίας είναι « Ξεπαρθενών ». Κι επειδή το όνομα της ταινίας δεν παραπέμπει πουθενά, πρόκειται για μια ταινία που περιλαμβάνει σεξ και τον Παρθενώνα . Για την ακρίβεια, σεξ μεταξύ δύο ανδρών που γυρίστηκε στον Παρθενώνα. Όπως λέει η περιγραφή της: «Μετά από μία πεζοπορία, δύο άντρες μίας παρέας θυμούνται τις ερωτικές περιπέτειες που είχαν ως πρώην ζευγάρι. Η παρέα αποφασίζει να τους φέρει πίσω το χαμένο ερωτισμό και την τόλμη τους. Καθώς η παρέα υλοποιεί τα σχέδιά της δημιουργεί ένα πλαίσιο αισθησιασμού και μία συμβολική ρωγμή στον αρχαιολογικό χώρο του Παρθενώνα που είναι επιθετικά φορτισμένος με ετεροκανονικές και εθνικιστικές αξίες, ώστε να βρει τόπο να ανθίσει ο ζητούμενος ερωτισμός. Σε κάποιες κοινωνίες μέρος του περιεχομένου της ταινίας θεωρείται κατάλληλο μόνο για ενήλικους ανθρώπους. https://departhenon.wordpress.com » Από τo site της ταινίας κι από το περιεχόμενο είναι εμφανές ότι ο «Ξεπαρθενών» γυρίστηκε στα πλαίσια του LGBT ακτιβισμού: [break height=50] [break height=50] [break height=50] Βέβαια, κάποιοι κακεντρεχείς θα έλεγαν ότι μια ταινία με γκέι σεξ στον Παρθενώνα είναι στην πραγματικότητα πιο κοντά σε ιστορικό ντοκιμαντέρ για τη σεξουαλική ζωή στην αρχαία Ελλάδα – εμείς ως προς την ιστορική ακρίβεια θα σχολιάζαμε κυρίως την παρουσία τουριστών και το ότι κάνουν το σεξ μέρα μεσημέρι . Όπως και να’χει, το Υπουργείο Πολιτισμού θίχτηκε επειδή ο « Ξεπαρθενών » δεν πήρε την άδεια του υπουργείου της Λίνας Μενδώνη : «Σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με βίντεο που περιέχει σκηνές, οι οποίες γυρίστηκαν παράνομα στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης, από το Γραφείο Τύπου του ΥΠΠΟΑ διευκρινίζονται τα εξής: Για τις συγκεκριμένες σκηνές προφανώς δεν έχει δοθεί καμία άδεια από τις καθ΄ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης δεν προσφέρεται για κανενός είδους ακτιβιστική ή άλλη δραστηριότητα, η οποία προσβάλλει και συμπεριφέρεται ασεβώς στο μνημείο. Με εντολή της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού προς την Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών, διενεργείται προκαταρκτική εξέταση, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στον Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων, προκειμένου να διερευνηθούν οι συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το περιστατικό και να αποδοθούν ευθύνες.» https://www.youtube.com/watch?v=_ZKrU96aR5g Οι δε συντελεστές της ταινίας φαίνεται να αγαπούν με τον τρόπο τους το αρχαιοελληνικό γαϊτανάκι , έχοντας καταθέσει από νωρίς ένα κείμενο πιστό στο πνεύμα του « Ελάτε να τα πάρετε »: «Σε κάθε περίπτωση, αυτού του τύπου η σεξουαλικότητα μας ενδιαφέρει στο συγκεκριμένο έργο ως συντελεστές/τριες/στά κι αυτή προβάλλουμε. Με ένα τρόπο που, με τα μέσα τα οποία διαθέτουμε, εκφράζουμε κάποια από αυτά που θέλουμε να ζήσουμε ή που ζούμε ή που μας ανησυχούν όπως τα ζούμε. Επιλέγουμε τη δημόσια απεύθυνση, όχι μόνο για να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας. Κάποιες από εμάς δεχόμαστε σωματική και λεκτική βία για τις επιλογές κι εκφράσεις της σεξουαλικότητάς μας, ενώ ξέρουμε ότι υπάρχουν κι άνθρωποι που δολοφονούνται ή/και φυλακίζονται, γιατί έχουν αυτό που άλλοι λένε αποκλίνουσα σεξουαλικότητα. Από τα παιδιά — συνήθως αγόρια — που δεν βρίσκουν τόπο να σταθούν, όταν οι συμμαθητές τους αποφασίσουν ότι είναι αδερφές, μέχρι το ξύλο, την περιθωριοποίηση ή και τα μαχαιρώματα από τα οποία υποφέρουν πολλοί και ιδιαίτερα ομάδες όπως οι τρανς γυναίκες. Σε όλο αυτό δεν στεκόμαστε απαθείς. Ας αποτελέσει αυτή η μικρή κίνηση μια φωνή πως κανείς και καμιά δεν είναι μόνη. Θα ζούμε τον έρωτα και τη σεξουαλικότητα, όπως επιθυμούμε και θα υπερασπιζόμαστε τη δημόσια ύπαρξη, μα και συνύπαρξη, όλων των σεξουαλικοτήτων που δεν παραβιάζουν την αυτοδιάθεση των σωμάτων μας. « Προκαλεί δυσφορία αρκετές φορές, όταν ένα έργο για να σταθεί απαιτούνται εξηγήσεις, όμως, υπάρχει η εκτίμηση ότι αυτό το έργο θα προκαλέσει δημόσιες αντιδράσεις. Εφόσον, λοιπόν, θέλει να έχει και δημόσια απεύθυνση καλό είναι να στηριχθεί από έναν λόγο που ξεκαθαρίζει το ποιον του. Επί της ουσίας δεν είναι τόσο εξηγήσεις, όσο η ίδια η οπτική των συντελεστών και των συντελεστριών. Γενικά, ως απάντηση σε όλα τα γιατί στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος των επεξηγήσεων, που μπορούν να δοθούν, πάντα υπάρχει κι αυτή: γιατί έτσι γουστάρουμε. »
