Και τι δεν είπε σήμερα το πρωί ο Άδωνις Γεωργιάδης, αγαπητές φίλες και φίλοι. Μιλώντας σα να είναι με την παρέα του (δηλαδή στον Άρη Πορτοσάλτε και τον ΣΚΑΪ 100.3, αλλά και τον σταθμό Παραπολιτικά 90,1 και τους Βασίλη Σκουρή και Βασίλη Ξενάκη), ο υπουργός Υγείας έκανε ένα show τύπου gaslighting σε όλο τον ελληνικό πληθυσμό για τις δικογραφίες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Καταρχάς, απείλησε (!) τους βουλευτές της αντιπολίτευσης ότι αν κάνουν κριτική στην κυβέρνηση για τα ρουσφέτια που μοίραζε, θα δημοσιοποιήσει μηνύματα για τις χάρες που του έχουν ζητήσει. Όπως είπε, θα τα ανεβάσει στο Twitter: «Eάν τολμήσει βουλευτής της αντιπολιτεύσεως και σηκωθεί σε εμένα και κατηγορήσει τους συναδέλφους μου της Νέας Δημοκρατίας, για αυτόν τον φάκελο που έστειλε η κυρία Παπανδρέου, δεσμεύομαι να δημοσιεύσω στο Twitter μου, όλα τα ρουσφέτια που μου έχει ζητήσει ο ίδιος. Γιατί δεν ξέρω πολλούς βουλευτές της αντιπολίτευσης που να μη μου έχουν ζητήσει.» Όπως είπε, είναι «παλαβό» να λένε στην κυβέρνηση για τα ρουσφέτια της: «Τους προειδοποιώ: μην τολμήσει βουλευτής της αντιπολιτεύσεως να πει σε εμένα για ρουσφέτι Νεοδημοκράτη, γιατί θα δει στο Twitter μου τα μηνύματά του. Δεν τα σβήνω τα μηνύματα, να τα πάρει η Παπανδρέου να τα ελέγξει, που έγινε η πρόμαχος των ρουσφετιών. Το να βλέπω βουλευτές ΠΑΣΟΚους, ή ΣΥΡΙΖΑίους -και όλων των κομμάτων- και να βγαίνουν να κατηγορούν τους συναδέλφους μου γιατί λέει πήραν τηλέφωνο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ε… είμαι και λίγο παλαβός.» Στη συνέχεια έδωσε μια δική του ερμηνεία περί ρουσφετιού, το οποίο ο ίδιος ονομάζει «πολιτική διαμεσολάβηση». Όπως είπε, είναι σύμφυτο της Δημοκρατίας της ίδιας (με Δ κεφαλαίο, ξέρετε αρχαία Ελλάδα κλπ): «Η πολιτική διαμεσολάβηση, αυτό που λέμε απαξιωτικά ‘ρουσφέτι’, ούτε επί Μητσοτάκη εφευρέθηκε ούτε οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας το έφτιαξαν. Η έννοια της ‘πολιτικής διαμεσολάβησης’ είναι σύμφυτη της Δημοκρατίας. Υπάρχει σε όλες τις δημοκρατίες του κόσμου. Η πολιτική διαμεσολάβηση ούτε αντιδημοκρατική είναι ούτε ανήθικη είναι. Άλλο η παρανομία, άλλο το ρουσφέτι.» Οπότε είπε ότι έχει και συνειδησιακό πρόβλημα να ψηφίσει τις άρσεις ασυλίας: «Εγώ προσωπικά έχω μεγάλο συνειδησιακό πρόβλημα να ψηφίσω αυτές τις άρσεις ασυλίας. Εφόσον το ζητούν οι συνάδελφοί μου, θα αναγκαστώ να το κάνω. Θεωρώ ότι αυτά που έχουμε διαβάσει από τη δικογραφία έως τώρα, είναι απολύτως στα πλαίσια ασκήσεως των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων. Δεν μπορεί βουλευτές να διασύρονται για αυτές τις ανοησίες και να πηγαίνουν στις εκλογές ως δήθεν κατηγορούμενοι.» Οι οποίοι λέει από την καλή τους την καρδιά έπαιζαν τον ρόλο του γραφείου παραπόνων του ΟΠΕΚΕΠΕ (μα τι καλοί άνθρωποι): «Δεν φτιάχτηκαν σε πέντε χρόνια τα πάντα στο κράτος. Ένα από αυτά που δεν φτιάχτηκαν είναι ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Ήταν ένας Οργανισμός που δεν είχε γραφείο παραπόνων, δε σήκωνε κανείς το τηλέφωνο, δεν έβρισκε κανείς κανέναν. Και τι έκαναν όλοι οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι στην Ελλάδα; Πήγαιναν στον βουλευτή τους. Φοβερό! Έγκλημα! Να μπουν φυλακή οι βουλευτές, κατά την κυρία Εισαγγελέα.» Την έπεσε επίσης ΚΑΙ στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία: «Οι φάκελοι που έχουν έρθει στη Βουλή και για τους οποίους σήμερα γίνεται συζήτηση περί δεοντολογίας, είναι ανοησίες. Είναι ντροπή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που τις έστειλε. Όποιος δικηγόρος έχει δει αυτό τον φάκελο, κλαίει από τα γέλια. Η Ελληνική Δημοκρατία, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής ενοποίησης, αποδέχθηκε την ευρωπαϊκή εισαγγελία. Δεν την έχουν αποδεχθεί και τα 27 κράτη – μέλη. Είναι ένας καινούργιος θεσμός που θα φανεί στον χρόνο αν κάνει τη δουλειά του ή είναι παντελώς αχρείαστος. Αυτό το οποίο όμως κρίνει έναν θεσμό, είναι το πώς οι εκπρόσωποί του αξιοποιούν την εξουσία που τους έχει δοθεί. Εάν οι εκπρόσωποι αυτού του θεσμού, αντί να κάνουν τη δουλειά τους, που είναι να πολεμούν την απάτη, κάνουν πολιτικά παιχνίδια, τότε όχι δεν είναι άξιοι του θεσμού αλλά θα πάρουν στον λαιμό τους και τον ίδιο τον θεσμό.» Το καλύτερο από όλα είναι ότι μιλώντας για το σύμφυτο της Δημοκρατίας (δηλαδή το ρουσφέτι), ο Άδωνις δεν έχασε την ευκαιρία να βρίσει και τους Τούρκους: «Για εμένα η πολιτική διαμεσολάβηση, αυτό που ορίζουμε με την τουρκική λέξη ρουσφέτι – προφανώς δεν μας έμαθαν οι Τούρκοι να κάνουμε ρουσφέτια, οι Τούρκοι ήταν Μογγόλοι από τις στέπες, σιγά μην ήξεραν να κάνουν ρουσφέτια- το ρουσφέτι είναι προϊόν της δημοκρατίας [εδώ γεννήθηκε το ρουσφέτι, εμείς τους μάθαμε τα ρουσφέτια και όχι το ανάποδο. Λοιπόν, η έννοια της πολιτικής διαμεσολάβησης είναι σύμφυτο της δημοκρατίας και υπάρχει σε όλες τις δημοκρατίες του κόσμου ό,τι σύστημα και να έχει.» ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΚΑΚΟΙ;