Μπορεί να ακουστεί και να εκτοξευτεί ανά πάσα στιγμή ακόμα και απ τα χείλη αυτού που δεν το περιμένεις. Δεν έχει φύλο, ώρα ή κατάλληλη χρονική στιγμή. Έχει όμως καταστάσεις-σκηνικά που το ευνοούν: 1) Ο καφές. Στην Ελλάδα η υπόθεση καφές κρατάει λίγο παραπάνω. Καφές θα πει συνάντηση και πολύωρο καθισιό στην καρέκλα-πολυθρόνα ωσότου να σε πονέσει ο όπισθέν σου. Εργασιακά, οικογενειακά, πολιτικά και συνάμα κοινωνικά, έχουν τεθεί όλα στο τραπέζι με τη μορφή σωστής ιεροτελεστίας. Όταν έχεις αποφασίσει να ριζώσεις σε ένα καφέ θέλοντας και μη, είσαι/δεν είσαι κουτσομπόλης κάποια στιγμή θα υποκύψεις σ αυτόν τον πιπεράτο αστερισμό. Έχεις στερέψει από θέματα. Αρχίζεις και παίζεις νευρικά με τη ζάχαρη του καφέ που ποτέ δεν χρησιμοποίησες, και όλα δείχνουν πως σε τρώει. Το κουτσομπολιό είναι αστείρευτο, ενδέχεται παραλλαγές, και κυρίως γεννά μονίμως νέα θέματα προς συζήτηση. 2) Το τσιμπολόγημα. Άλλοι τσιμπολογούν βλέποντας τηλεόραση, άλλοι διαβάζοντας site ή εφημερίδα και άλλοι κάνοντας την ανάγκη τους, αλλά αυτή είναι άλλη κατηγορία και δεν θα την πιάσουμε προς το παρόν. Το φαί και η «ενημέρωση» είναι κόκα-κόλα πάει με όλα και εμείς σαβουρώνουμε παράλληλα και πνευματικώς. Αν εξαιρέσουμε εκπομπές και έντυπη ύλη που εξυμνούν απροκάλυπτα και κατά κοινή παραδοχή το κουτσομπολιό, υπάρχουν και τα ψιλά γράμματα. Σοβαρές ή σοβαροφανείς πηγές ενημέρωσης που το μόνο που κάνουν είναι να στηρίζονται σε φήμες και εικασίες ξένων συναδέλφων. Μαγικές λεξούλες: Ακούγεται, λέγεται, ψιθυρίζεται, φημολογείται, σύμφωνα με, και επίκληση στην υποτιθέμενη αυθεντία (π.χ. Σόμπολος και η γνωστή γκάφα ολκής με Μέγερ και RAF). 3) Τα μυστήρια. Κηδείες, γάμοι, βαφτίσια. Προσπαθήστε να συλλάβετε μαζί μου το μέγεθος της παράνοιας. Τι κοινό εμπεριέχουν αυτές οι τελετές; Τον χώρο διεξαγωγή τους, την εκκλησία. Η εκκλησία – ο οίκος του Θεού, τουλάχιστον για τον παραδοσιακό Έλληνα, αποτελεί το νούμερο ένα αφροδισιακό. Θειάδες με το δεξί κάνουν τον σταυρό και με το αριστερό βαστούν το κερί. Όταν καταφέρουν να ελευθερώσουν χέρι και αποφύγουν το λουμπάγκο απ τις επικύψεις και τις μετάνοιες, ρίχνουν κάτι στο παγκάρι, παίρνουν δήθεν βαθιά ανάσα καημού και ξεκινούν. Αν σε πιάσουν στο στόμα τους δεν σε ξεπλένει τίποτα. Run to the hills, run for your life. Κηδεία: Στην οικογένεια : – Θεός σχωρέστον, ήταν καλός άνθρωπος. Παραδίπλα : – Θεός σχωρέστον, αλλά την έζησε την ζωή του, ήταν μπερμπάντης ο μακαρίτης. Γάμοι: Στο ζευγάρι : – Να ζήσετε, βίο ανθόσπαρτο. Παραδίπλα : – Όμορφο ζευγάρι ε; – Ναι, αλλά τι τα θες; Η νύφη με την κοιλιά τούρλα, εκείνος έχει και λεφτά, ε τον τύλιξε τον χαλβά αυτή και η μάνα της. Του χρόνου τέτοια εποχή θα έχουνε χωρίσει. Βαφτίσια: Στην οικογένεια: – Να σας ζήσει, να το δείτε όπως ποθείτε. Παραδίπλα : – Όμορφο μωράκι, αλλά βλέπεις, δεν του πήρε τίποτα του πατέρα.
