Προς έκπληξη κανενός, στα όρια του αλκοολισμού βρίσκεται διψήφιο ποσοστό των κατοίκων της χώρας, όπως δήλωσε στο Πρακτορείο FM ο αν. καθ. Ψυχιατρικής – Ψυχιατροδικαστικής, της Β’ Ψυχιατρικής Κλινικής, στο νοσοκομείο «Αττικόν» Αθανάσιος Δουζένης. Σύμφωνα με τον καθηγητή, ο κάθε Έλληνας καταναλώνει κάθε χρόνο την αρκετά εντυπωσιακή ποσότητα των 10,3 λίτρα αλκοόλης. «Τακτική χρήση αλκοόλ κάνει το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού στη χώρα μας. Ένα περίπου 40% κάνει χρήση αλκοόλ πολύ τακτικά, απόλυτη εξάρτηση έχει περίπου ένα 10%, ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό απέχει πλήρως. Όμως, η προβληματική χρήση δεν είναι υποχρεωτικά η εξάρτηση, αλλά η χρήση που δημιουργεί προβλήματα στον άνθρωπο» Όπως δήλωσε επίσης ο κ. Δουζένης, το πρόβλημα είναι ακόμη χειρότερο στους άντρες, οι οποίοι πρέπει κάπως να εκπληρώσουν κι εκείνο το πρότυπο που λέει ότι καπνίζουν σαν τσιμινιέρες και πίνουν σαν υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Οι γυναίκες της Ελλάδας βέβαια φαίνεται πως δε θέλουν να χάσουν αυτή την πρωτιά, καθώς « δυστυχώς επιταχύνουν και προσεγγίζουν τους άντρες στην κατανάλωση ». Εκτός από την έννοια που είναι ο “ κλασσικός ο μαλάκας ο έλληνας ” όπως έλεγε ο Γεωργίου, είναι και η οικονομική κρίση που επηρεάζει την κατάσταση, καθώς πιο εθισμένοι στο αλκοόλ είναι αυτοί που βρίσκονται σε χειρότερη κοινωνική κατάσταση. Ο κόσμος βρίσκει μια επικίνδυνη διέξοδο μέσα από το αλκοόλ όλο και πιο πολύ μετά το 2010. Επίσης, η κατανάλωση διευκολύνεται με την ύπαρξη φτηνών λύσεων, όπως τα τσίπουρα και οι ρακές, αλλά και οι μπόμπες τις οποίες πίνουμε. «Σε κράτη που τα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα μίας κοινωνίας καταρρίπτονται και μπαίνουν σε φάση ανέχειας, οι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές αυξάνουν και ως εκ τούτου, και η χρήση αλκοόλ. Κατά συνέπεια στη χώρα μας, αυτό που παρατηρούμε από το 2010 και εντεύθεν, είναι ότι υπάρχει μία αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, μια μεγαλύτερη κατανάλωση αλκοόλ κακής ποιότητας, και μία κατανάλωση αλκοόλ, η οποία σκοπεύει στο αλκοόλ αυτό κάθε αυτό, και όχι στην ποιότητα. Δηλαδή αυξάνεται περισσότερο η χρήση σε τσίπουρα και ρακές από ότι σε κρασί ή άλλα ποτά. Ο καταναλωτής πίνει για να ζαλιστεί και να ξεφύγει από την πραγματικότητα και όχι για να διασκεδάσει» Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι υπάρχει και μια αλκοολική κληρονομικότητα, όπου αν κάποιο άτομο μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον αλκοολισμού τότε είναι αρκετά πιθανό να γίνει αλκοολικό και το ίδιο. Επίσης, το αλκοόλ φέρει την τιμητική διάκριση να είναι η δεύτερη σπουδαιότερη αιτία θανάτου μετά το τσιγάρο. Όπως τονίζει ο γιατρός, το θέμα πλέον δεν είναι ότι είμαστε πολύ γλεντζέδες: «Όταν ξεκίνησα να ασκώ το επάγγελμα πριν πολλά χρόνια μεγαλύτεροι συνάδελφοι ψυχίατροι μου δήλωναν ευθαρσώς ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε πρόβλημα αλκοολισμού. Αυτό προφανέστατα ήταν λάθος και ήταν κάτι που μας οδήγησε σε έναν εφησυχασμό, γιατί αποδεχόμασταν μία χρήση αλκοόλ μέσα σε κοινωνικά πλαίσια. Τώρα πια είναι σαφές ότι η Ελλάδα έχει πολύ σοβαρά προβλήματα με το αλκοόλ, το οποίο αποτελεί την ουσία που ευθύνεται για τους περισσότερους θανάτους, μετά το τσιγάρο. Θεωρώ δε ότι πάντα υπήρχε πρόβλημα όχι μόνο τώρα με την κρίση, απλά δεν ήταν αναγνωρισμένο» Tα τσιγάρα τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κάψει τα καλύτερα τα σπίτια. ( πηγή )
