Υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν ανυπόφορα κομμάτια. Ορισμένα είναι απαράδεκτα στο αυτί και άλλα παίζουν συχνότερα απ’ ότι βούταγε ο Καραγκούνης ή ο Γιαννακόπουλος. Ο συνδυασμός αυτών των δύο και η υποκειμενικότητα που οφείλει να σε διέπει οδηγούν αυτόματα στον δεκάλογο μιας σάγιαν. Έχουμε και κλαίμε λοιπόν, και με πόνο καρδιάς σας παραθέτω άσματα και λίνκ: 1. Until June – Sleepless Το τραγούδι «ου ου ου ου οουυυ». Όπως καταλαβαίνεις δεν μπορώ να αποτυπώσω με τίποτα γραπτώς τα σιχαμερά φωνητικά του. Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να βρίσω εύκολα αυτόν που μου λέει ότι διαθέτει ωραίους στίχους. Μάντεψε τι. Δεν με νοιάζει. Αυτές οι χαζοπιασάρικες τσιρίδες είναι αρκετές για να αλλάξω σταθμό, και κάτσε εσύ ο άλλος να παραπονιέσαι. 2. Jason Mraz – Life Is Wonderful Το τραγούδι « λα λα λα λα λα λα λαα». Χρειάζεται το ένα, χρειάζεται το άλλο και εγώ έχω απηυδήσει. Δεν θα τρελαθώ επειδή ο ψηλός την έχει δει αισιόδοξος ανθρωπιστής. Τίποτα δεν είναι υπέροχο και αυτό είναι και το νόημα. Ρεαλισμός λέγεται αγαπητέ και εσύ δεν είσαι αισιόδοξος αλλά αιθεροβάμων. http://www.youtube.com/watch?v=N7dGXBeTalY 3. James Blunt – You’re Beautiful Μεγάλη παράνοια με αυτό το κομμάτι. Θυμάμαι όταν είχε βγει έπαιζε και ακουγόταν παντού. Εκτός από ρομαντικομπλιάξ –πλάθω αυτή τη λέξη για να περιγράψω το κακώς εννοούμενο ρομαντικό- επίτρεψέ μου να αποστρέφομαι και τη φωνή του αοιδού. Αυτό το μέταλλο, λέμε τώρα, το ανέχεσαι στη ντίσκο ή τον Ταμπάκη. Παρακάτω δεν πάει, δεν βγαίνω ρε αδερφέ. http://www.youtube.com/watch?v=BCT4wRJhPlw 4. Puressence – Don’t Know Any Better Για να είμαι σωστή και δίκαια μου αρέσει σε γενικές γραμμές. Έχει σημεία που μπορεί να με εκνευρίσουν ανάλογα με τα κέφια και τον κύκλο μου. Παρόλα αυτά κερδίζει δίκαια μια θέση στη λίστα, γιατί έχω βρεθεί στην καθόλου φωτισμένη παραλιακή αγκαλιά με το τιμόνι και νανουρισμένη υπό τους ήχους του. Ε όχι και να μας φάτε κύριοι (η υπερβολική)! http://www.youtube.com/watch?v=kOLZq65Wwyg 5. Belinda Carlisle – Heaven Is a Place on Earth Ανατρίχιασα από αηδία μόνο που έψαξα το λίνκ. Αυτό τα λέει όλα νομίζω. Με κάνετε να ζω την κόλαση με την ακρόασή του, κατά τα άλλα «heaven is a place on earth» και εγώ απαντώ με «highway to hell». http://www.youtube.com/watch?v=P-WP6POdTgY 6. Bryan Adams – (Everything I Do) I Do It For You Μπαλαντούλα που έχει καταφέρει να βαρεθεί να ακούει μέχρι και ο λάτρης του είδους πατέρας σου, είναι σαν το ψάρι που βρωμάει απ’ το κεφάλι. Πλέον, για να δικαιολογήσεις τη γραφικότητά τους και να πουλήσεις και καμιά συλλογή, τις βαφτίζεις «ultimate love songs». http://www.youtube.com/watch?v=ZGoWtY_h4xo 7. Skunk Anansie – I Believed In You Θεωρείται καλό χιτάκι. Προσωπικά με εκνευρίζει η μελωδία, η φωνή ο στίχος, και όλα . Παίζει αρκετά συχνά σε συγκεκριμένους σταθμούς και σε κάνει να τσαντίζεσαι εύκολα με τις πλέιλιστ και τα πρόμο. 8. Pink – Fuckin Perfect Όχι πως θα μου άρεσε τραγούδι τύπισσας που αυτοαποκαλείται Pink, αλλά λέμε. Το μοναδικό που μπορώ να δεχτώ σε αυτήν την απόχρωση είναι οι Pink Floyd. Κι όμως, γίνεται το καλοκαίρι ενώ βάφεις το δωμάτιό σου, μέσα σε λίγες ώρες να έχει ακουστεί πέντε φορές. Δεν τα βρίσκεις με την βελόνα του ραδιόφωνου, τρέμεις να πέσεις στο επόμενο παράσιτο, ε και συμβιβάζεσαι με το παράσιτο. http://www.youtube.com/watch?v=2sRM39rHoB8 9. Nickelback – How You Remind Me Φαντάσου εμπορική επιτυχία – σιχαμάρα για να κάνει κόβερ και το Αλκηστάκι. Δεν το λες κακό αλλά άκρως σπαστικό. Είναι από τα τραγούδια που με απλά λόγια δεν δύνασαι να ακούσεις παραπάνω. Λίγο ακόμα και θα εκραγώ στο παρμπρίζ μου. 10. Joan Jett & the Blackhearts – I Love Rock N Roll Αυτό εδώ ομολογώ πως είναι δυσκολάκι. Το τραγούδι δεν είναι σε καμία περίπτωση κακό, εκφράζει μια εποχή και επιβιώνει σαν την κατσαρίδα μέχρι και σήμερα. Το πρόβλημα είναι πως το έχεις ακούσει από κάθε είδους σταθμό, έχει παιχτεί μανιωδώς και φτάνεις σε σημείο να θες να διαλύσεις κάθε κόπια του. Ο διχασμός είναι εντονότατος μιας και θα πιάσεις τον εαυτό σου να το σιγοτραγουδά, αλλά και να το οικτίρει. Το αφήνω σε σας, εμένα και τις ορέξεις μας. http://www.youtube.com/watch?v=4v3DBBDO5Fk Υ.Γ. Η λίστα είναι ατελείωτη και εξίσου αντιπαθητική.
