To Final 8 του κυπέλλου υποτίθεται πως είναι ένα τουρνουά που υπάρχει για κάνει το θεσμό περισσότερο συναρπαστικό και ανταγωνιστικό . Σαν σκέψη αυτό δεν είναι λάθος, όμως όταν υπάρχει μια ομάδα με τόσο μεγάλη διαφορά από τις υπόλοιπες δεν έχει και πολύ νόημα. Ο Ολυμπιακός είναι φωτιά και λαύρα αυτό το διάστημα. Εκτός από καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα , είναι και ίσως η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη . Η πιο φορμαρισμένη σίγουρα. Αυτό σε συνδυασμό με την παρατεταμένη ανυπαρξία του Παναθηναϊκού και την μόνιμη ανυπαρξία των υπόλοιπων, έκανε το Final 8 να μοιάζει με φιλικό τουρνουά προετοιμασίας. Οι ερυθρόλευκοι δεν έχουν αντίπαλο εντός συνόρων. Στο δρόμο τους για το τρόπαιο πέτυχαν μπροστά τους Άρη , Παναθηναϊκό και Περιστέρι και δεν είχε καν πλάκα. Η ανωτερότητά τους ήταν τέτοια που εκτός από τους φίλους της ομάδας, η υπόλοιπη Ελλάδα έχει ήδη ξεχάσει το Final 8 . Αυτό είναι φυσικά καλό για τον Ολυμπιακό , αλλά κακό για το υπόλοιπο ελληνικό μπάσκετ που σε επίπεδο ανταγωνισμού βρίσκεται στα τάρταρα. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται άμεσα να συνέλθει και να γίνει ξανά το αντίπαλο δέος , αλλά και η ΑΕΚ να επανέλθει στα προ κόβιντ δεδομένα της και στη φιλότιμη προσπάθεια που έκανε να γίνει τρίτος πόλος του ελληνικού μπάσκετ. Μέχρι τότε ο Ολυμπιακός θα συνεχίζει τον περίπατο.
