Ίσως να απευθύνεται σε ανθρωπολόγους που θέλουν να μελετήσουν τα χαρακτηριστικά των λούμπεν κομματιών της αθηναϊκής νεολαίας. Ίσως να απευθύνεται σε όσους έζησαν στις πλατείες, τα πάρκα και τους πεζόδρομους. Όπως και να ‘χει, και παρά τις όποιες υπερβολές, η ερασιτεχνική ταινία μικρού μήκους του Θεοφύλακτου Αργυρού έχει ενδιαφέρον, κυρίως για την επιτυχημένη μεταφορά της γλώσσας του δρόμου. Όπως πολύ σωστά αποφαίνεται ο πρωταγωνιστής δε, “δεν υπάρχουν πια bad boys, μόνο σαλταρισμένοι”. Φυσικά, από ένα τέτοιο εγχείρημα δεν θα μπορούσε να λείπει η συμμετοχή του Τάκη Τσαν. http://www.youtube.com/watch?v=dOy1uVnq0ck
