Περισσότερους χαλαρούς μαθητές από όσους μπορούμε να καταναλώσουμε φαίνεται ότι παράγουμε, αγαπητές φίλες και φίλοι. Εδώ έχουμε έναν φιλαράκο που έσκασε στο σχολείο με το πούρο του, το οποίο άναψε αφού μοιράστηκε μαζί μας τη σοφία του: «Καθόλου άγχος, τώρα θα δούμε. Τα θέματα αυτά τα περιμέναμε. […] Τι έγραψα για τη μοναξιά; Δεν είμαι τόσο της μοναξιάς. Βγαίνω έξω, περνάω καλά.» Όταν δε τον ρώτησαν για τη μοναξιά των ηλικιωμένων, ο μπρο παρουσίασε μια άλλη κοινωνιολογική εκτίμηση: «Πολλοί ηλικιωμένοι δεν τους χαρακτηρίζει η μοναξιά, ασχολούνται βγαίνουν έξω, παίζουν τάβλι στα ΚΑΠΗ.» Ομολογούμε ότι οι εποχές του Πανωλεθρία μας φαίνονται πιο αθώες από ποτέ.
