Αν έχετε δουλέψει στο ελληνικό σινεμά, ή αν ξέρετε έστω έναν άνθρωπο που το έχει κάνει ή το έχει προσπαθήσει, τότε ξέρετε πως μιλάμε για μια πονεμένη ιστορία, ένα μεγάλο μπάχαλο, ένα διαρκές ναρκοπέδιο για το οποίο ευθύνεται κατά πρώτο και κύριο λόγο η (απούσα) κρατική πολιτική για τον κινηματογράφο που να στηρίζει τους δημιουργούς με έναν ουσιαστικό, στρατηγικό και αποτελεσματικό τρόπο με γνώμονα την προστασία και την προώθηση της τέχνης και του πολιτισμού. Ζητάμε πολλά για Ελλάδα ε; Τον τελευταίο έναν χρόνο, απ’ όταν η κυβέρνηση της ΝΔ εγκαινίασε τη λειτουργία του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ), αντικαθιστώντας το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, τα πράγματα -δεν θα το πιστέψετε- δεν έχουν βελτιωθεί καθόλου παρά τις θριαμβολογίες για την Ελλάδα 2.0 και το ελληνικό αναπτυξιακό θαύμα. Κι αν έχουμε γεμίσει με ξένες παραγωγές που έρχονται στην χώρα για τον λαμπερό ήλιο και τα ευνοϊκά φορολογικά κίνητρα, το να κάνει σινεμά στην Ελλάδα ένας ντόπιος δημιουργός είναι όσο δύσκολο, περίπλοκο και αποκαρδιωτικό ήταν πάντοτε (αν τουλάχιστον δεν είναι ήδη ζάμπλουτος). Από το καλοκαίρι που συστήθηκε στο κοινό, η πρωτοβουλία “Σινεμά στην Ελλάδα – Ορατότης Μηδέν”, την οποία στηρίζουν περισσότεροι από δύο χιλιάδες επαγγελματίες του σινεμά, δημοσιεύει εμπεριστατωμένα στοιχεία μέσω ανοιχτών επιστολών και παρεμβάσεων ανά τακτά χρονικά διαστήματα, καταδεικνύοντας πως αυτήν τη στιγμή η ελληνική κινηματογραφική “βιομηχανία” βρίσκεται σε ένα παρατεταμένο τέλμα λόγω της δυσλειτουργικής δομής και διάρθρωσης του ΕΚΚΟΜΕΔ και της ελαττωματικής κατανομής των πόρων για την υλοποίηση οπτικοακουστικών παραγωγών στη χώρα. Τις προηγούμενες μέρες, η πρωτοβουλία (που μπορείτε να τη βρείτε σε Facebook και Instagram) πραγματοποίησε μια συνέντευξη τύπου στο σινεμά Άστορ, κατά την οποία παρουσίασε τα βασικά της αιτήματα: Ζητούμενο της πρωτοβουλίας είναι μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για τον οπτικοακουστικό τομέα, που να εξασφαλίζει ισορροπία και προοπτική για: 1. Τον Ελληνικό κινηματογράφο, 2. Τις ξένες παραγωγές που γυρίζονται στη χώρα, 3. Τις παραγωγές για την εγχώρια τηλεόραση. Τα βασικά αιτήματα της είναι: – Η Ενίσχυση των επιλεκτικών προγραμμάτων να ανέβει στα 15.000.000€ ετησίως, με σταθερή πηγή χρηματοδότησης, ώστε να υπάρξει ισχυρή εθνική κινηματογραφία. – Σαφή και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα για το cash rebate, που αφορά όλες τις παραγωγές. – Θεσμική συμμετοχή των επαγγελματιών στη χάραξη πολιτικής. Στόχος είναι ένα βιώσιμο οικοσύστημα όπου ο Ελληνικός κινηματογράφος θα συνυπάρχει ισότιμα με τις ξένες παραγωγές και τις εγχώριες τηλεοπτικές παραγωγές, δημιουργώντας χώρο για επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Η εμπειρία άλλων χωρών δείχνει ότι μόνο με αυτή τη συνύπαρξη ο κλάδος μπορεί να αναπτυχθεί και να παραμείνει ανταγωνιστικός. Παράλληλα, ζητείται η αποτελεσματική και χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια εφαρμογή του cash rebate, ώστε να αποφεύγονται καθυστερήσεις που αποθαρρύνουν διεθνείς χρηματοδότες και επιβαρύνουν οικονομικά εγχώριες και ξένες παραγωγές. Τέλος, απαιτείται η ενεργή συμμετοχή της ιδιωτικής τηλεόρασης, όχι μόνο ως αποδέκτη κινήτρων, αλλά και ως επενδυτή στο ελληνικό σινεμά, βάσει του ήδη θεσμοθετημένου ποσοστού 1,5% επί του κύκλου εργασιών – ένα μέτρο που εφαρμόζεται επιτυχημένα διεθνώς, αλλά παραμένει ανενεργό στην Ελλάδα τόσο για τους εγχώριους όσο και για τους αλλοδαπούς παρόχους. Μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τις εισηγήσεις των μελών της πρωτοβουλίας εδώ, αλλά έφτιαξαν κι ένα βίντεο 59 δευτερολέπτων που τα κάνει ταληράκια για να μην κουράζεστε περισσότερο:
