Έφτασε η αποφράδα ώρα που το ακούσαμε κι αυτό, από τον αιώνιο πρόεδρο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης στη συνέντευξη του στο Contra.gr : Γιατί στις αρχές της δεκαετίες του ’90 δεν έρχονταν ξένοι; Δεν θυμάστε τις περιβόητες ελληνοποιήσεις; Πόσοι ήταν, δέκα; Όσοι κι ήταν, ήταν ελεγχόμενοι. Όσον αφορά στις ελληνοποιήσεις, ορισμένες μπορεί να μην ήταν σωστές, αλλά βοήθησαν το ελληνικό μπάσκετ, καθώς αρκετοί εξ αυτών έπαιξαν στην Εθνική ομάδα. Τώρα, έχουμε αλλοδαπούς. Με τις πιέσεις και τη συντεχνία που λέγεται ΕΣΑΚΕ ανοίγει διαρκώς το συγκεκριμένο ζήτημα. Έξι ξένοι σε μία ομάδα που έχει δώδεκα παίκτες. Γιατί το 50% να είναι αλλοδαποί; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στις κυρίαρχες θέσεις παίζουν οι ξένοι. Μπορεί να λέμε ότι έχουμε έξι Έλληνες, αλλά σε αγωνιστικό χρόνο οι ξένοι έχουν το 90%. Άρα, αφαιρούν από το ελληνικό στοιχείο. Τους βάζουν στην… άκρη. Δες πόσα ταλέντα τα τελευταία 3-4 χρόνια έχουν χαθεί ή πρόκειται να χαθούν. Όλα αυτά επειδή είναι φθηνοί οι ξένοι. Η Ευρωλίγκα έκανε τεράστιο κακό. Άφησε ανεξέλεγκτη τη διακίνηση των αλλοδαπών παικτών. Μπορείς να κατέβεις και με 12 ξένους παίκτες, αν θέλεις. Πρόκειται για ασυδοσία και αυθαίρετη προσέγγιση της πραγματικότητας, η οποία διέλυσε σιγά-σιγά το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Για δες αγώνες της Ευρωλίγκας. Οι περισσότεροι που παίζουν είναι μη Ευρωπαίοι, οι οποίοι καταναλώνουν τον μεγαλύτερο αγωνιστικό χρόνο. Έχουν κάνει “έγχρωμα πρωταθλήματα” κι όλα τα απόβλητα του Αμερικάνικου μπάσκετ έρχονται στην Ευρώπη και καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας, αν το πάμε βάσει του Εργατικού Δικαίου. Βέβαια, εγώ δεν συμφωνώ πως ο αθλητής είναι εργάτης ή εργαζόμενος, αλλά εν πάσει περιπτώση καταλαμβάνουν και θέσεις εργασίας. Έρχονται οι μαύροι από το NBA και μας παίρνουν τις δουλειές.
