Γκουαντάναμο : Κόλπος νοτιανατολικά της Κούβας. Το 1898 αμερικανοί πεζοναύτες αποβιβάζονται για πρώτη φορά στη Κούβα, ενώ το 1903 εγκαθιδρύουν τη ναυτική βάση του Γκουαντάναμο. Η Αμερική προβαίνει σε μίσθωση της περιοχής η οποία κατοχυρώνεται και Συνταγματικά. Η μίσθωση μπορεί να λήξει μόνο κοινή συναινέσει ή με την οικιοθελή αποχώρηση της Αμερικής. 4085 δολάρια τον χρόνο. Ο Κάστρο καταγγέλλει την συμφωνία σε διεθνείς οργανισμούς χωρίς αντίκρυσμα. Μετά το 1960 μάλιστα, σταματά να εισπράττει το μίσθωμα. Κλειδώνει τις επιταγές στο συρτάρι του χωρίς να τις εξαργυρώνει. Η βάση καταλαμβάνει 116 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιτριγυρίζεται από φράχτη. Γύρο απ την περίφραξη εκτείνεται και ο Κουβανικός φράχτης, απ τη μεριά του οποίου υπάρχουν θαμμένες χιλιάδες νάρκες. Ανάμεσα στους 2 φράχτες, η γή που δεν ανήκει σε κανέναν. Η φυλακή χωρίζεται σε 9 στρατόπεδα με κελία υψίστης ασφαλείας από τσιμέντο και ατσάλι. «Είτε φέρουμε τους εχθρούς μας ενώπιον της δικαιοσύνης είτε τους εκδικηθούμε, θα αποδοθεί δικαιοσύνη.» Η 11 η Σεπτεμβρίου 2001 αποτελεί την αρχή για το έργο του Γκουαντάναμο. Αμερική και Μεγάλη Βρετανία βρίσκουν το πάτημα για την εισβολή. Επιτίθενται. Συλλαμβάνουν και ανακρίνουν υπόπτους για τρομοκρατία. Προσφέρονται χρήματα σε όποιον δίνει πληροφορίες για τρομοκράτες. Ανταλλάσσονται εκατοντάδες άντρες για εκατοντάδες δολάρια, άλλοι μέλη της Αλ Κάιντα και άλλοι αθώοι. Οι Αμερικανοί έχουν υπόπτους υπό κράτηση και μετά από μήνες ανακρίσεων τους στέλνουν στο Γκουαντάναμο. «Διακυβεύονται πολλά. Οι τρομοκράτες έδειξαν τι σκοπό έχουν για μας. Δεν θα το ξεχάσουμε. Δεν θα ξεχάσουμε ότι σκοτώνουν χωρίς σεβασμό στους κανόνες του πολέμου. Είναι ψυχροί δολοφόνοι και έτσι θα τους φερθούμε.» Γκουαντάναμο 2002. Οι κρατούμενοι τοποθετούνται στο στρατόπεδο X-ray. Θέλουν να συγκεντρώσουν πολύτιμες πληροφορίες απ όλους. Ορισμένοι κρατούμενοι παραδίδονται στης αρχές της χώρας τους, ενώ άλλοι εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τις ΗΠΑ κατά την επιστροφή τους. Μάρτυρες μιλούν για ένα χαρτί το οποίο αναγκάζονται να υπογράψουν προκειμένου να ελευθερωθούν. Δηλώνει την απόλυτη ενοχή τους. « Ήμουν μέλος της Αλ Κάιντα, ήμουν Ταλιμπάν, ζητώ συγγνώμη και χρωστώ ευγνωμοσύνη στην Αμερική για όσα έκανε.» Φυσικά η Αμερική δεν δέχεται κάτι τέτοιο. Για εκείνη το χαρτί ήταν η έγγραφη υπόσχεση πως δεν θα συμμετάσχουν σε καμία τρομοκρατική οργάνωση. «Δεν ήταν ένστολοι ούτε τους στήριζε το κράτος. Ήταν δολοφόνοι. Το ερώτημα που αντιμετωπίζουμε είναι πως να τους φερθούμε. Γι αυτούς δεν ισχύει η Συνθήκη της Γενεύης αλλά θα τους φερθούμε σύμφωνα με αυτή.» Το Πεντάγωνο αποκλείει τους δικηγόρους απ τη βάση και δεν αποκαλύπτει τα ονόματα των κρατουμένων. Άνθρωποι στην ιδιοκτησία των ΗΠΑ χωρίς δικαιώματα. Το Άρθρο 3 της Συνθήκης της Γενεύης απαιτεί ανθρώπινη μεταχείριση για τους συλληφθέντες σε περίοδο πολέμου και απαγορεύει ρητά τους βασανισμούς. «Η ανάκριση των κρατουμένων μας έδωσε πληροφορίες που έσωσαν ανθρώπινες ζωές, αφού σταματήσαμε νέες επιθέσεις.» Το 2002 το X-ray βάζει λουκέτο. Πάραυτα ο Μπούς εγκρίνει σωματικά και ψυχικά βασανιστήρια. Παρατεταμένη απομόνωση, εγκρίνει τις στάσεις καταπόνησης, τη χρήση σκύλων, τη στέρηση αισθήσεων, την αφαίρεση ρούχων και σε μερικές περιπτώσεις τον εικονικό πνιγμό. Βασανίζουν με φώς, ήχο, δέσιμο και σκυλιά. Ανοίγει το στρατόπεδο Delta. Είναι 2004. Άλλοι διεξαγάγουν Ολυμπιακούς Αγώνες. Η κυβέρνηση Μπούς υπογράφει εντολή στην οποία δηλώνει ότι τα δικαστήρια δεν έχουν την εξουσία να εξετάσουν αιτήσεις κρατουμένων. Δεν είναι άλλωστε κρυφό, οι ΗΠΑ θεωρούν το Γκουαντάναμο μια ζώνη που δεν ανήκει σε κανέναν και βρίσκεται εκτός της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων. Δικηγόροι αγωνίζονται και φτάνουν μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο. Μόλις το 2006 έχουμε την καταγγελία της Επιτροπής Ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Γκουαντάναμο παραβιάζει την νομοθεσία. Χρόνια κράτηση χωρίς δίκη, λήψη τροφής δια της βίας και ζητήματα ψυχικής υγείας είναι μερικές από τις παραβάσεις που κατάφεραν να επικαλεστούν. Με τα πολλά το 2008, το Ανώτατο Δικαστήριο διαμηνύει στην Αμερική ότι οι φυλακισμένοι έχουν το δικαίωμα να αμφισβητήσουν την κράτησή τους στο δικαστήριο. Μια κάποια νίκη. Στις 22 Ιανουαρίου 2009 ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα διέταξε να κλείσει το Γκουαντάναμο μέσα σε έναν χρόνο. Το Γκουαντάναμο παραμένει ανοιχτό μέχρι και τώρα. Η ταινία: Αληθινή ιστορία. Τέσσερις Βρετανοί αραβικής καταγωγής ταξιδεύουν στο Πακιστάν για τον γάμο του ενός. Αποφασίζουν λίγες μέρες πριν τον γάμο να περάσουν στο Αφγανιστάν, όπου με την είσοδό τους ξεκινά και ο πόλεμος με τις ΗΠΑ. Προκειμένου να αποφύγουν τους βομβαρδισμούς και να βρουν τρόπο να επιστρέψουν στο Πακιστάν, ταξιδεύουν στην Καμπούλ. Ο ένας τους χάνεται κατά την διάρκεια αεροπορικής επίθεσης και οι υπόλοιποι καταλήγουν με τους Ταλιμπάν. Σύντομα συλλαμβάνονται από το ΝΑΤΟ… Ακολουθούν τα στρατόπεδα X-ray και Delta. Σημείωση: Ταινία που πρέπει να δεις. Για να τη δείτε online, κλικ εδώ
