Τι και αν το έτερον ήμισυ σε έβαλε στον πάγο. – Παραδέξου το, η γκρίνια σου ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Τι και αν τα τελευταία χρήματα πήγαν σε μία οικογενειακή με παραδοσιακή ζύμη. – Κάπως έπρεπε να πνίξεις τον πόνο σου. Τι και αν τέλος πάντων, νιώθεις ένας μοναχικός μόνος και θέλεις να μιζεριάσεις με όλο σου το είναι σπίτι. – Και καλά θα κάνεις . Η ελάχιστη διαδρομή που θες να διανύσεις είναι καναπές, ψυγείο, τουαλέτα. Παίρνεις ένα μπουκάλι νερό παραμάσχαλα γιατί έχεις λυσσάξει από την πίτσα και απαιτείς την ηρεμία σου. Δεκτό με ιαχές και χειροκροτήματα. Ας πάρουμε το ουτοπικό σενάριο πως σε έχουν αφήσει άπαντες σε ησυχία και τελικώς αποφασίζεις να δεις ταινιάκι. Τα περισσότερα dvd έχουν λιώσει στο παίξιμο και γενικότερα ότι φιλμ διαθέτεις, το έχεις μάθει απ έξω και ανακατωτά. Λίγο εγώ, λίγο εσύ, λίγο και η κακιά στιγμή και πέφτει στα χέρια σου το τηλεκοντρόλ. Ανοίγοντας την τηλεόραση πρέπει να είσαι συνειδητοποιημένος για την επιλογή σου και προετοιμασμένος: Αργά το βράδυ η ελληνική τηλεόραση δεν βάζει ταινίες. Για την ακρίβεια είναι πολύ πιθανό να πετύχεις δύο άντε τρείς . Αν άναψες το ρημάδι για πρωτοτυπία, είσαι τουλάχιστον εκτός πραγματικότητας. Κάθε ταινία που σέβεται τον εαυτό της οφείλει να έχει παίξει τουλάχιστον τρείς φορές μέσα στον χρόνο. Έτσι, οι πιθανότητες να δεις κάτι άγνωστο σε σένα περιορίζονται εξαιρετικά πολύ. Ας πάρουμε όμως τα 2 ενδεχόμενα που υπάρχουν. Το πρώτο : Βρίσκεις έργο που δεν έχεις δει, έχεις διαβάσει τη σύνοψη, σε ενδιαφέρει και ετοιμάζεσαι να χαλαρώσεις και να το παρακολουθήσεις. Ναι, η ζωή είναι ένα παραμυθάκι και εγώ θα αποποιηθώ τη μανία μου να βλέπω παιδικά. Όπως καταλαβαίνεις αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Ταινία και ελληνικό κανάλι ισούται με το « όρεξη να έχεις ». Να έχεις όρεξη για πολλές μα πολλές διακοπές. Υπολογίζω το λιγότερο τρεις, εικοσάλεπτης διάρκειας. Να έχεις όρεξη να ρίξεις καμιά πασιέντζα, να κάνεις κανένα τσιγάρο και γενικότερα να σκοτώνεις ώρα, χωρίς να εκνευρίζεσαι υπέρ του δέοντος γιατί πάλι σε σταμάτησαν πάνω στο καλύτερο. Άνθρωπος είσαι, βαριέσαι όλα τα παραπάνω και αρκείσαι στο να κόψεις ένα φρούτο για χώνευση. Διαδικασία λίγων λεπτών. Αν πάλι αποφάσισες σε κάθε διακοπή να βιδωθείς στον καναπέ, καλή τύχη. Για κάποιο λόγο τούτες τις ώρες οι διαφημίσεις περιορίζονται εξαιρετικά πολύ σε ροζ γραμμές. Τηλεφώνησέ μου τώρα στο τάδε, εγώ και η φίλη μου σε περιμένουμε, είμαι δυνατός-άντρας σωστός και άλλα τόσο μα τόσο χαριτωμένα. Όχι φίλε μου, πάρε τον μαντραχαλά που χαζογελάτε στα κινητά, την Παπαλάμπραινα τη γυμνή που χαϊδεύει τη δώρο-συσκευή και μακριά απ’ την οθόνη μου. Ομολογουμένως δεν περιμένεις και κάτι καλύτερο και βρίσκεσαι πάλι στο γνωστό «έχεις την επιλογή να κλείσεις το χαζοκούτι». http://www.youtube.com/watch?v=ggzN4iKKec8 Επιλέγοντας να αλλάξεις κανάλι για λίγο, μεταπηδάς αυτόματα στο δεύτερο ενδεχόμενο: Η ταινία που αρχίζει οσονούπω εκτός από βαρετή είναι και αγαπημένη των καναλιών. Αυτό θα πει πως έχουν στήσει το λιγότερο ανδριάντα σε Σταλόνε, Σιγκάλ και Γουίλις. Δεν λέω έχω δει πολλές φορές ταινίες τους, αλλά κάποια στιγμή καίγεσαι. Μ’ αυτά και με εκείνα μπαίνεις στη διαδικασία του ζάπινγκ… Τελευταίως έχει επανέλθει η μόδα των τηλεπαιχνιδιών τύπου σου δίνω ανάκατα τα γράμματα και εσύ πρέπει να βρεις τη σωστή λέξη. Αυτές οι εκπομπές όπως θυμάμαι από παιδί μικρό, έμπαιναν κυρίως το καλοκαίρι για όσους ξέμεναν στην Αθήνα και βάραγαν μύγες μαζί μου. Μην φανταστείς καμία τρελή αλλαγή στο περιεχόμενο, η συνταγή είναι η ίδια. Τσίριγμα, μαλλιά, νύχια, παύσεις, πλάκες και χαμόγελα με κοντρόλ και οπερατέρ. Ουσιαστικά οι κοπέλες που κάνουν την παρουσίαση καλούνται να γεμίσουν έναν ανούσιο χρόνο μέχρι την επόμενη γραμμή, και να ανεχτούν το κάθε βλήμα που θα πάρει τηλέφωνο και θα αποφασίσει πως η λέξη είναι « δάκρυα », ενώ έχει δοθεί βοήθεια το « ΚΑΡ » (μπερδεμένα γράμματα: δ,ι,α,α,ρ,κ .) Καρδιά προφανώς η απάντηση και συν τοις άλλοις σου έχει δώσει το «γιώτα» και όχι το «ύψιλον». Κάποιοι λένε πως τα τηλεφωνήματα είναι στημένα και εγώ πέφτω απ’ τα σύννεφα. Αλλά έτσι είναι ο κόσμος υποθέτω… Καχύποπτος. Ακολουθεί ο ένας και μοναδικός: Στον άνεμο λες και εσύ και εγώ και γυρνάμε κανάλι. Εκεί είναι βέβαιο πως θα πέσεις σε ελληνική σειρά. Και μα τον Τουτατί είναι τόσες πολλές! Άλλες τις θυμάμαι αμυδρά, άλλες μόνο ποιοτικά κατάλοιπα απ’ την παιδική μου ηλικία δεν τις λες και άλλες με βρήκαν αγέννητη. (Του 91 είμαι, μην φανταστείς.) «Αέρινες σιωπές» παλιότερα, «Χαραυγή» τώρα, κλασσικά «Το καφέ της Χαράς» με υπότιτλους κτλ. Νιάτα μου πού τσαλακωθήκατε είναι η φάση και χαζεύεις και εκεί λιγάκι.. Κατά τη γνώμη μου η ύψιστη αποχαύνωση είναι το τηλεμάρκετινγκ. Πραγματικά έχω φάει ολόκληρα βράδια να βλέπω μαγειρικά σκεύη και όργανα γυμναστικής. Κάθε ξενύχτης για παράδειγμα, είμαι σίγουρη πως θα θυμάται το «Bamix»! Η πλάκα με όλα αυτά, αν μπορεί να θεωρηθεί τέτοια, είναι πως καταφέρνουν τη απόλυτη πλύση εγκεφάλου με την επίδειξη, την επανάληψη και τις περιγραφές. Ενώ αρχικά λες πως απλά χαζεύεις, πως ναι βρίσκεις χρησιμότητα σε ορισμένα αλλά δεν θα έδινες σε καμία περίπτωση χρήματα γι’ αυτά και το ρίχνεις στο καλαμπούρι, συμβαίνει το μαγικό… Πιάνεις τη μητέρα σου να κόβει λαχανικά με δυσκολία και της προτείνεις το «Εasy chopper». Βλέπεις τον μπαμπά να παλεύει με μία γρατσουνιά στο καπό του αυτοκινήτου και του προτείνεις την ανάλογη αλοιφή που έδειχνε χθες. Λέει ο αδερφός να αρχίσει γυμναστική και του αναφέρεις το όργανο εκγύμνασης από προχθές. Όλα αυτά είναι σημάδια πως έχει αρχίσει ο εθισμός μας και πρέπει να βαρέσουμε χαστουκάκια για να ισιώσουμε ή να κάνουμε πατητές κάτω απ’ τη βρύση. Σήκω, πέτα την κουβέρτα, αν έχεις σκύλο βγάλε τον για την ανάγκη του και τρέχα να σωθείς. Αν δεν θες τίποτα απ’ όλα αυτά, πήγαινε για ύπνο και θα με βρει απόλυτα σύμφωνη. Άλλωστε, έχω αναλύσει τη σημασία Του παλιότερα…
