Όπως γράφαμε από χτες, δεν ήταν η κατάργηση της βλασφημίας το μόνο σημείο στον Ποινικό Κώδικα και Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που κατατέθηκε στη Βουλή από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο να ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Σε αντίθεση με την νομιμοποίηση του ΓΤΧΣ όμως, για το σημείο στο οποίο αναφερόμαστε όμως κινητοποιήθηκαν άτομα με πολύ διαφορετικό σκεπτικό από αυτό του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ , ο οποίος θεωρεί ότι τον Στίβεν Χόκινγκ τον τιμώρησε ο Θεός. Πιο συγκεκριμένα, οι διαμαρτυρίες είχαν ήδη ξεκινήσει από το Μάρτιο , όταν το σχέδιο νόμου για τον νέο Ποινικό Κώδικα μπήκε για πρώτη φορά στη δημόσια διαβούλευση. Τότε, το Άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα είχε το παρακάτω περιεχόμενο: [break height=50] [break height=50] Με το επίμαχο σημείο να είναι αυτό : «όποιος, εκτός από την περίπτωση της παραγράφου 1, εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης απειλώντας αυτόν με παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών» Η διατύπωση αυτή θεωρείται αρκετά πιο περιοριστική για την αναγνώριση και την τιμωρία του εγκλήματος του βιασμού από τα δικαστήρια, σε σχέση με την υπάρχουσα. Η κριτική ασκείται από οργανώσεις του φεμινιστικού κινήματος , από μη κυβερνητικές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ακόμη κι από βουλευτίνες του ΣΥΡΙΖΑ, αν και οι τελευταίες εξέφρασαν τις αντιδράσεις τους κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Ένα σημαντικό κομμάτι των αιχμών κατά του σχεδίου νόμου φαίνεται σε σχετική ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας με τίτλο « ΑΠΑΡAΔΕΚΤΟ ΤΟ AΡΘΡΟ 336 »: «Tο κύριο ζήτημα αποτελεί το γεγονός ότι ο βιασμός εξακολουθεί να ορίζεται με βάση τη βία και όχι με βάση την απουσία συναίνεσης . Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που η χώρα μας επικύρωσε στις 2018 ως νόμο του κράτους, ορίζει την υποχρέωση ο βιασμός να ορίζεται με βάση την απουσία συναίνεσης. Η απαίτηση αυτή προκύπτει από την αναγνώριση ότι το βασικό δικαίωμα που πλήττεται σε περίπτωση βιασμού είναι η σεξουαλική αυτονομία και η σωματική ακεραιότητα ενός ατόμου , και επομένως, τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναγνωρίζουν την έννοια της ελεύθερα δοθείσης συναίνεσης (αξιολογούμενης στο πλαίσιο των περιστάσεων) ως το κεντρικό στοιχείο για τον ορισμό εγκλημάτων σεξουαλικής βίας, αντί της χρήσης βίας ή απειλής. Αντίθετα, ο νομικός ορισμός του βιασμού με επίκεντρο τη βία ή την αντίσταση, όπως αυτός που περιλαμβάνεται στο νέο σχέδιο Ποινικού Κώδικα, σηματοδοτεί ότι μια σειρά εγκλημάτων βιασμού, στα οποία δεν φαίνεται η άσκηση ή η απειλή σωματικής βίας, ή η απόδειξη ή αδυναμία αντίστασης, ή δεν τεκμαίρεται εξαναγκασμός σε γενετήσια πράξη μετά από απειλή με παράνομη πράξη (όπως προβλέπεται στην παράγραφο 5), δεν θα διώκονται ως τέτοιοι . Επιπλέον, υιοθετείται ένας ακόμα πιο περιοριστικός από τον υπάρχον, ορισμός της απειλής . Από την «απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου», περνάμε μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις που αφορούν «απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας». Έτσι, η απειλή ορίζεται αποκλειστικά ως σωματική, και κλείνει οποιοδήποτε περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας.» Ένα επεξηγηματικό παράδειγμα, ειδικά για τη φύση της απειλής , δόθηκε κι από μια κινηματική συλλογικότητα που δημιουργήθηκε για το συγκεκριμένο ζήτημα: Παράδειγμα από την ζωή βγαλμένο: Ο Κ. είναι γείτονας της μετανάστριας Μ. Ο Κ. γνωρίζει ότι η Μ. ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, χωρίς να έχει άδεια παραμονής. Ο Κ. εκμεταλλευόμενος την προνομιάρα του, απειλεί ακατάπαυστα τη Μ. ότι ξέρει τη νομική της κατάσταση στη χώρα και ότι θα την καταγγείλει στο Αλλοδαπών, αν δεν “συναινέσει” στον βιασμό της. https://www.facebook.com/WithoutConsentItsRape/photos/a.579509889225462/622419521601165/ Διάφορες πολιτικές και κινηματικές συλλογικότητες διαδήλωσαν για άλλη μια φορά για το θέμα αυτό μπροστά από τη Βουλή χτες Τετάρτη 5/6, με το κεντρικό τους σύνθημα να είναι « Πάρτε πίσω τον ΠΚ 336. Μόνο κριτήριο η απουσία συναίνεσης »: https://www.facebook.com/WithoutConsentItsRape/posts/623537024822748?__xts__%5B0%5D=68.ARBaUTHi3JiOo4n90OVid8qHcUAz09LQ25MXaIJa3HSdYd2_zj0Hckwaj_Uvp7E1ayahdbLD9KmJmtXo4dQ_ik48jf0DHqZNVQD-9dRf-N6DjwuE1NTK613iquJm9XaeC5JwNwumqRk9nldGssb6vptIoRZEZSVh4AtWmyiej0VnCCoCAv6uqqZ4PAsogZ7nS9OcdlHT91TNKoRKPfi8fSlc4FAi_h37dzgSh7z3qXRi1AItkC14z5Yb8K8LUp_3BxH4MEmsnHmA_zCRq2EW4IPhwfj50unPpskAQKWi4Oao9eqOVSTjOxh3zdPNeSCRiwwMG-aYPGPpIjbGyrWWj_U&__tn__=-R [break height=50] [break height=50] https://www.facebook.com/marios.lolos.1/posts/10211341673136525 [break height=50] Στην αρχή ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μιχάλης Καλογήρου προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις αυτές από το βήμα της Βουλής: «Δεν ισχύει ότι ο βιασμός γίνεται πλημμέλημα. Διατηρείται κακούργημα για τις περισσότερες περιπτώσεις. Το γεγονός ότι στην παράγραφο 5 προβλέφθηκε ποινή φυλάκισης 3 έως 5 έτη φαίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την κοινή γνώμη.» Εντέλει όμως το Υπουργείο έκανε πίσω μπροστά στην πίεση και ανακοίνωσε πως θα υπάρξει βελτίωση του νόμου και αφαίρεση της επίμαχης παραγράφου: «Επειδή όμως δεν μπορεί αυτό το Υπουργείο και αυτή η κυβέρνηση που έχουν νομοθετήσει τόσα πολλά για τα δικαιώματα να εμφανίζεται ότι υπερασπίζεται βιαστές, σε συνεννόηση με τα μέλη των Νομοπαρασκευαστικών Επιτροπών, θα κάνουμε μία νομοτεχνική βελτίωση και θα διαγραφεί η παράγραφος 5 προκειμένου να υπάρξει σωστή εξισορρόπηση.» Η νέα διατύπωση αναγνωρίζεται ως μεγάλη νίκη από το φεμινιστικό κίνημα, άφενός γιατί βάζει σαφώς το κριτήριο της συναίνεσης και αφετέρου γιατί με την εξαφάνιση της ποινής από 3 εώς 5 έτη, γίνεται σαφώς ότι πρόκειται για κακούργημα . Συγκεκριμένα, θα αναφέρεται το εξής : «Όποιος επιχειρεί γενετήσια πράξη χωρίς την συναίνεση του παθόντος τιμωρείται με ποινή κάθειρξης έως 10 έτη» Τελικά ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας έγιναν δεκτοί επί της αρχής, επί των άρθρων και στο σύνολό τους σήμερα από το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΟΤΑΜΙ, καθώς τα υπόλοιπα κόμματα έχουν αποχωρήσει από τη Βουλή. Αυτά τα δύο κόμματα ήταν που συμμετείχαν στην συζήτηση και στην ψηφοφορία. Αν το σκεφτεί κανείς, χρειάστηκε να διαδηλώσει ο κόσμος για να αλλάξει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έναν νόμο για τον βιασμό, τον οποίο είχε στη διαθεσή της 4 χρόνια σχεδόν για να προετοιμάσει.
