Δεν είναι τυχαίο ότι η ακύρωση της στάσης του (ισραηλινών συμφερόντων) κρουαζιερόπλοιου Crown Iris τράβηξε τόσα βλέμματα και επέφερε μέχρι και έμμεσες απειλές προς το κοινό από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη. Η αυξανόμενη ισραηλινή τουριστική παρουσία στην Ελλάδα έχει γίνει ένα από τα πιο hot ζητήματα του φετινού καλοκαιριού. Όπως έγραφε ένα από τα σχετικά καλέσματα: «Στις 22 Ιούλη πρόκειται να δέσει στο λιμάνι της Σύρου το κρουαζιερόπλοιο CROWN IRIS ισραηλινής ιδιοκτησίας με μεγάλο αριθμό ισραηλινών επιβαινόντων. Οι ισραηλινοί τουρίστες έχουν επιλέξει να κάνουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα, την ώρα που το κράτος τους διαπράττει γενοκτονία και εθνοκάθαρση με 58.000 δολοφονημένους παλαιστινίους μεταξύ των οποίων 18.000 παιδιά. Ως κάτοικοι της Σύρου αλλά πάνω από όλα ως άνθρωποι δρούμε στον τόπο μας ώστε να συμβάλουμε να σταματήσει αυτή η καταστροφή από τον γενοκτονικό πόλεμο που συντελείται στη γειτονιά μας, η οποία μάλιστα εγκυμονεί κινδύνους και για τον ίδιο μας τον λαό από την άμεση και έμμεση εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν. Καλούμε τη συριανή κοινωνία σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον μαχόμενο παλαιστινιακό λαό την Τρίτη 22 Ιούλη στις 11:00 στην πλατεία Μιαούλη.» Ποιος θα το πίστευε ότι το 2009 μόλις 30.000 Ισραηλινοί επισκέφθηκαν την Ελλάδα; Σύμφωνα με την εισήγηση του δημοσιογράφου Βίκτωρ Ισαάκ Ελιέζερ σε ημερίδα με τίτλο «Ελληνο-Ισραηλινές Σχέσεις: Προοπτικές και αμοιβαία οφέλη από τη διεύρυνση των σχέσεων και της συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ», η πολύ γρήγορη θέρμανση των (αρκετά ψυχρών μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2000) σχέσεων των δύο χωρών, το 2011, μόλις δύο χρόνια μετά, οι Ισραηλινοί τουρίστες στην Ελλάδα είχαν αγγίξει τους 400.000. Φέτος, αναμένονταν κάπου 800.000. Φυσικά, το πόσοι τουρίστες έρχονται από κάποια χώρα θα είχε εγκυκλοπαιδική μόνο σημασία για όσους δεν ασχολούνται επαγγελματικά με τον τουρισμό – επισιτισμό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως έχει ενδιαφέρον γιατί δε μιλάμε για κάποια τυχαία χώρα, αλλά για το Ισραήλ, τη χώρα της οποίας η πολιτικοστρατιωτική ελίτ θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να απολογείται ενώπιον διεθνών δικαστηρίων για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Τουλάχιστον αυτό πιστεύει ένα σημαντικό μέρος της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Ένα άλλο την υποστηρίζει. Σήμερα το πρωί στην Ιερουσαλήμ, στο Υπουργείο Υγείας του Ισραήλ, υπογράψαμε με τον ομόλογο μου Υπουργό Υγείας του Ισραήλ, @Urielbusso Μνημόνιο Συνεργασίας των δύο Κρατών στον τομέα της Υγείας. Το Ισραήλ έχει ένα από τα πιο αποτελεσματικά συστήματα Υγείας και έχουμε πολλά να… pic.twitter.com/0CAHBTPxs0 — Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) April 8, 2024 Υπάρχει δε μια χρονική σύμπτωση που κάνει τα πράγματα ακόμη πιο πολύπλοκα. Η δε προσέγγιση των δύο χωρών έγινε τα τελευταία 15 χρόνια πάνω κάτω, δηλαδή από τον πρώτο πόλεμο της Γάζας (2008-09) και μετά, δηλαδή την ιστορική περίοδο που η αντιμετώπιση των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς άρχισε να γίνεται όλο και πιο βίαιη (περνώντας στον πόλεμο του 2014 και μετά στα γεγονότα του 2018, δηλαδή τα 70 χρόνια από τη Νάκμπα). Το οποίο σημαίνει ότι μερίδα του ελληνικού κοινού βλέπει με ολοένα και μεγαλύτερο σκεπτικισμό τους νέους μας φίλους και συμμάχους. Ο σκεπτικισμός αυτός δεν κρύβεται: Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από @faseismos_kai_frikes Αρκετά καταστήματα εστίασης, ιδίως διάφορα συνεργατικά, επιλέγουν τοποθετώντας στον χώρο τους σύμβολα της Παλαιστίνης και της παλαιστινιακής αντίστασης να δείξουν ότι διαλέγουν πλευρά. Αυτό έχει ήδη προκαλέσει εντάσεις με Ισραηλινούς τουρίστες, όπως στην περίπτωση ενός καφενείου στο Κουκάκι, το team του οποίου βρέθηκε να τσακώνεται με τρεις γυναίκες από τη γειτονική χώρα που αποφάσισαν να σκίσουν αφίσες. Και ενός καφενείου στην Κρήτη, όπου οι τουρίστες απαίτησαν η σερβιτόρα να αλλάξει μπλούζα, απειλώντας ότι δε θα αφήσουν tips: Όπως καταλαβαίνετε, το σχίσμα εντείνεται στις έντονα τουριστικές περιοχές της Αθήνας και γενικώς της Ελλάδας. Στο Μεταξουργείο, τοπικές πρωτοβουλίες προσπαθούν με οργανωμένο τρόπο να κάνουν την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη όσο πιο εμφανή γίνεται σε όλη τη γειτονιά: Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΠΕΜΑΠ (@pemap2025) Δεν είναι όμως και αυστηρά Αθηναϊκό φαινόμενο. Αυτές τις μέρες, το ενημερωτικό μέσο Στο Νησί (από τη Λέσβο) δημοσίευσε ρεπορτάζ όπου αναφέρει ότι Ισραηλινοί τουρίστες και κάποιος που χαρακτηρίζεται επιχειρηματικός παράγοντας από το Ισραήλ στοχοποίησαν ένα κατάστημα εστίασης και ένα κατάστημα με ρούχα επειδή και στα δύο υπήρχαν από επιλογή της κάθε μίας διεύθυνσης μηνύματα υπέρ της Παλαιστίνης και ενάντια στη γενοκτονία (πχ, στην περίπτωση του ενός ήταν το «Pressure your governments to allow humanitarian aid into Gaza. Humanity knows no borders. Freedom to all.»). Στοχοποίηση σε αυτή την περίπτωση, αλλά και σε άλλες, σημαίνει τόσο επιθετικά σχόλια προς τους εργαζόμενους στην πραγματική ζωή, όσο και συντονισμένες αρνητικές κριτικές στα social media και στο Google (το λεγόμενο review bombing): Είναι σημαντικό να πούμε εδώ ότι το υπέρ της Παλαιστίνης αίσθημα δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο ισχυρό σε πανελλαδικό επίπεδο όσο το δείχνουν τέτοιες πρωτοβουλίες – πρόκειται για μια δραστήρια μειοψηφία, όπως δείχνουν και τα μεγέθη των διαδηλώσεων. Δεδομένου όμως ότι και η ανοχή στη διαγωγή του Ισραήλ μειώνεται (σε παγκόσμια κλίμακα) όσο οι μήνες περνούν, η ελληνική δυσαρέσκεια προκαλεί προβληματισμό στη γειτονική χώρα. Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΠΕΜΑΠ (@pemap2025) Αυτό γίνεται κατανοητό και από την πλευρά του Ισραήλ και της κυβέρνησής του, που είναι φανερό ότι ενδιαφέρονται για το γρήγορο βάθεμα των καλών σχέσεων με την Ελλάδα. Μια τέτοια ένδειξη ήταν πρόσφατες στοχευμένες διαφημίσεις (με σπόνσορα το ισραηλινό ΥΠΕΞ) που εμφανίστηκαν στα social media των Ελλήνων: View this post on Instagram A post shared by Solomon (@we_are_solomon) View this post on Instagram A post shared by Solomon (@we_are_solomon) Υπάρχουν όμως ζητήματα που δε μπορεί κανείς να τα βάλει στην άκρη τόσο εύκολα. Για παράδειγμα, πριν κάποιους μήνες κυκλοφόρησε ότι ισραηλινές ΜΚΟ κανονίζουν ομαδικά ταξίδια στην Ελλάδα με στόχο να αποφορτιστούν οι ταλαιπωρημένοι (από τα πολλά εγκλήματα πολέμου;) στρατιώτες των IDF. Όπως αναφέρει σχετικά η ιστοσελίδα της ΜΚΟ Swords of Iron: «Οι συμμετέχοντες εξερευνούν τοπία που κόβουν την ανάσα, βρίσκοντας ελευθερία και ανανέωση στη φύση. Αυτό το ταξίδι είναι μια ευκαιρία να επεξεργαστούν τα σωματικά και συναισθηματικά σημάδια της μάχης, προσφέροντας μια στιγμή γαλήνης και μια ευκαιρία να αναπνεύσουν ξανά ελεύθερα. Η εκστρατεία “Ανάσα” (Breathe) είναι η δέσμευσή μας να στηρίξουμε τους στρατιώτες μας, παρέχοντάς τους την ευκαιρία να θεραπευτούν και να αναζωογονηθούν.» Κάποιοι από τους προορισμούς ήταν η Ήπειρος, το Καρπενήσι και η Αθήνα: Ενώ η λεζάντα της παρακάτω αφίσας αναφέρει τα εξής: «Πέντε ημέρες, τέσσερις νύχτες στην Αθήνα, μεταξύ των οποίων δύο συναρπαστικές ημέρες σε ένα βιωματικό μηχανοκίνητο ταξίδι στα καλύτερα τοπία της Αθήνας. Ημερήσια βόλτα με τζιπ. Εκδρομές στη φύση, βουτιά σε λίμνες, μεσημεριανό σε αυθεντική ελληνική ταβέρνα, μια ελεύθερη μέρα για να νιώσεις την πόλη, να χαθείς στα υπέροχα σοκάκια. Η πόλη προσφέρει τόσα αξιοθέατα – από ένα γκράφιτι τουρ, μέχρι ένα ταξίδι στην Ακρόπολη και τους Βοτανικούς Κήπους. Και χωρίς ψώνια στη γνωστή οδό Ερμού δεν γίνεται!» Υπενθυμίζουμε ότι δε χρειάζεται να μπλεχτούν (εγκληματίες πολέμου και μη) βετεράνοι των IDF για να προκληθεί ένταση. Ένταση υπήρξε και σε πρόσφατη διαδήλωση υπέρ της Παλαιστίνης στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, όταν Ισραηλινοί τουρίστες αποφάσισαν που είδαν την πορεία να περνάει από μπροστά τους ένιωσαν ότι θίγονται τα αισθήματά τους. Στα social media έχουν αναφερθεί πολλά τέτοια περιστατικά. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της Ελλάδας, σε αντίθεση πχ με τις ατυχούς κατάληξης προκλήσεις των Ισραηλινών οπαδών της Μακάμπι στο Άμστερνταμ, είναι ότι πολλοί Ισραηλινοί δεν έρχονται στην Ελλάδα μόνο ως τουρίστες, αλλά και ως επενδυτές στον χώρο του real estate – ένα ζήτημα που είναι από μόνο του εξαιρετικά ερεθιστικό για το κοινό αίσθημα. Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με τη μετατροπή ολόκληρων πολυκατοικιών σε συγκροτήματα Airbnb από Ισραηλινά συμφέροντα. Τόσο στη Θεσσαλονίκη: Όσο και στην Αθήνα: View this post on Instagram A post shared by Solomon (@we_are_solomon) Και όπως όλα δείχνουν, η διάθεση της Ισραηλινής οικονομίας να δεθεί με την ελληνική μέσω του real estate όλο και εντείνεται, τόσο λόγω γεωγραφικής εγγύτητας όσο και πολλά υποσχόμενων οικονομικών αποδόσεων. Ένα τυχαίο παράδειγμα: Θα πει κανείς, «μα τόσοι Άραβες, Κινέζοι, Αμερικάνοι, Ρώσοι, Τούρκοι, Κιργίζιοι (σ.σ.: οκ, αυτοί όχι) αγοράζουν σπίτια και ανοίγουν Airbnb, αυτοί τους μάραναν;». Αυτό είναι αλήθεια, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι οι προαναφερθέντες παίζουν σαφώς περισσότερο με τη λογική σεμνά και ταπεινά και επίσης δεν προσπαθούν να κάνουν αντιδιαδηλώσεις, να κατεβάσουν αφίσες και γενικώς να τσακωθούν με τους ντόπιους για κάτι που είναι πλέον χωρίς αμφιβολία το μεγάλο ανθρωπιστικό έγκλημα της εποχής μας και διαπράττεται από την κυβέρνηση της χώρας τους, όπως υπογραμμίζουν ακόμα και Ισραηλινοί ιστορικοί όπως ο Ομέρ Μπάρτοβ. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι όλοι οι Ισραηλινοί τουρίστες θα κάνουν κάτι τέτοιο – αυτό είναι πασιφανές. Είναι τέτοια όμως η πόλωση που θα υπάρχουν αρκετοί για να υπάρχει μόνιμη κόντρα – ακόμα και χωρίς Έλληνες έτοιμους να τσακωθούν με τον τουρίστα που έχουν μπροστά τους ως άτυπο (και άτυχο, ενδεχομένως) αντιπρόσωπο του κράτους του Ισραήλ. Παρακάτω, αυτό που φαίνεται να είναι οι δύο όψεις – αφηγήσεις του ίδιου περιστατικού. Yesterday in Athens, a violent mob of Free Palestine supporters tried to lynch a man, simply because they heard him speaking Hebrew. They followed him through the streets, hurled threats and slurs, and even laid hands on him. And you still ask why Jews need Israel? pic.twitter.com/LfmNaySVQW — Hen Mazzig (@HenMazzig) June 10, 2025 Σιωνιστές φασίστες ενωμένοι, στον καμπινέ κλεισμένοι. pic.twitter.com/AjydGf8I4Z — Billy Butcher (@vpng13) June 10, 2025 Να πούμε εδώ επίσης ότι από συγκεκριμένες μερίδες της Ελληνικής πλευράς φαίνεται να υπάρχει μεγάλη επιθυμία να υπάρξει ένταση και μάλιστα με τους χειρότερους δυνατούς όρους. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς με την πρωτοβουλία του γνωστού στους πάντες πλέον Ρουβίκωνα να βγάλει τα μέλη του μαυροντυμένα να κόβουν βόλτες στο Μοναστηράκι με μια σημαία της Παλαιστίνης στα ρούχα τους, ακόμη κι αν διαφωνεί βαθύτατα βασικά, δεν μπορεί να διαφωνήσει σε κάτι που είπε ο άτυπο εκπρόσωπός της συλλογικότητας Γιώργος Καλαϊτζίδης. Δηλαδή στο ότι, οι ισχυρισμοί ότι στην λόγω κινητοποίηση ξυλοκοπήθηκαν και κυνηγήθηκαν τουρίστες και καταστηματάρχες δεν τεκμηριώνονται από πουθενά. Το ότι κάποιοι ξυλοδαρμούς και άλλα τέτοια προκύπτει από την επιθυμία να τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός ότι η φιλο-Παλαιστινιακή μπάντα έχει τη δική της Χρυσή Αυγή, δηλαδή ότι τα κίνητρά της δεν είναι ανθρωπιστικά αλλά κρυπτορατσιστικά (αντισημιτικά) και σε κάθε περίπτωση ταπεινά. Στην πραγματικότητα, είμαστε σε μια απίθανη (και αμήχανη) καμπή της ιστορίας που κάποιοι από τους πιο διαβόητους αντισημίτες (α λα Άντολφ) των τελευταίων δεκαετιών είναι τώρα οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές του Ισραήλ στην Ελλάδα. Κάποιοι από αυτούς έχουν μάλιστα και την αυτοπεποίθηση να τοποθετούν τον εαυτό τους ως διαπιστευμένο εμπειρογνώμονα σε ζητήματα αντισημιτισμού. Η όλη λογική του βαθέματος συνεργασίας των δύο κρατών βασίζεται και στο ότι οι πολίτες του Ισραήλ θα νιώθουν την Ελλάδα ως ασφαλές έδαφος για επισκέψεις, επενδύσεις και την πολυπόθητη (για το ελληνικό κράτος, τουλάχιστον) συνεργασία σε στρατιωτικό, επιστημονικοτεχνικό και ενεργειακό επίπεδο. Το αιματοκύλισμα στη Γάζα ήταν αναμενόμενο αλλάζει αυτή την εξίσωση. Φανταστείτε κιόλας πως θα ήταν τα πράγματα αν δεν την άλλαζε, κιόλας.