Πολλοί απόφοιτοι ιατρικών ή νοσηλευτικών σχολών μπορούν να το επιβεβαιώσουν: η Ιατρική ως επάγγελμα δεν σημαίνει για όλους πολλά λεφτά και άνετες συνθήκες. Αντίθετα, ειδικά για νέους γιατρούς και νοσηλευτές μπορεί να σημαίνει άγρια ωράρια και απανωτές εφημερίες στις οποίες έχουν να έρθουν αντιμέτωποι με βαρείς τραυματισμούς, θανάτους και με όλων των ειδών τα υγρά που μπορεί να εκκρίνει το ανθρώπινο σώμα. Κι όλα αυτά με χαμηλές απολαβές. Το στρες που δημιουργούν αυτές οι συνθήκες εργασίας θα ήταν αρκετό για να αποτελειώσει τον οποιονδήποτε αν δεν υπήρχαν τρόποι εκτόνωσης. Στο βιβλίο τους L’ Image Obscene, οι Marie L. Bouchon και Gilles Tondini παρουσιάζουν την καλλιτεχνία στην οποία επιδίδονται οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που τους διατίθεται. Τα break rooms των παριζιάνικων νοσοκομείων διακοσμούνται με υποσυνείδητο σκοπό να αποτελέσουν παραφωνία στην ψυχρότητα του νοσοκομείου και στους τοίχους τους, μπορεί να συναντήσει κανείς κάθε λογής παράγωγο της φαντασίας. Ιδιαίτερα συχνά, αυτά τα παράγωγα περιλαμβάνουν έντονα σεξουαλική και βίαιη θεματογραφία που υποδηλώνει με σαφέστατο τρόπο τη δυσφορία που τους προκαλεί το εργασιακό περιβάλλον. Αν κρίνει κανείς από τις εικόνες, έχει να καταλάβει πολλά για το τι συμβαίνει στα νοσοκομεία και για το ποιοί και πόσοι είναι τελικά οι μεγαλογιατροί και πως ζουν το επάγγελμα αυτοί που δεν είναι.
