Μία πολύ ευρεία γκάμα αντιδράσεων έχει προκαλέσει η είδηση ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να νομοθετήσει τον έλεγχο του καλλιτεχνικού περιεχομένου. Πρόκειται για το άρθρου 8 του λεγόμενου «νομοσχεδίου Λιβάνιου» (από το όνομα του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ στον Υπουργό Επικρατείας Θεόδωρου Λιβάνιου ), με το οποίο η εθνική νομοθεσία θα εναρμονιστεί με την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπ’ αρ. 2010/13 για τις Υπηρεσίες Οπτικοακουστικών Μέσων. Είναι γεγονός ότι η εν λόγω ρύθμιση έχει περιοριστικό χαρακτήρα σε διάφορες κατευθύνσεις. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει το εξής: «Με το άρθρο 8 (άρθρο 6 της Οδηγίας (ΕΕ) 2010/13) προβλέπεται η υποχρέωση των παρόχων υπηρεσιών μέσων επικοινωνίας να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα, ώστε οι παρεχόμενες από αυτούς υπηρεσίες να μην εμπεριέχουν, πρώτον, υποκίνηση σε βία ή μίσος εναντίον ομάδας ανθρώπων ή μέλους ομάδας, λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής, ιθαγένειας ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού, και δεύτερον, δημόσια πρόκληση σε τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος .» Ειδικά αυτό το τελευταίο έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στους καλλιτεχνικούς κύκλους, οι οποίοι ανησυχούν ότι θα αποτελέσει μοχλό για διευρυμένη λογοκρισία στο καλλιτεχνικό έργο. Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν το κείμενο που συνυπογράφουν το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος και άλλα καλλιτεχνικά σωματεία, τα οποία ζητούν να αποσυρθεί το νομοσχέδιο: «Αυτές τις μέρες συζητείται στη Βουλή νομοσχέδιο για την ενσωμάτωση της τροποποιημένης Ευρωπαϊκής οδηγίας για την παροχή υπηρεσιών στο οπτικοακουστικό τομέα. («ν/σ Λιβάνιου», πρώην «Πέτσα») Στο νομοσχέδιο αυτό (άρθρο 8) εμπεριέχεται και εμπλουτίζεται ο ευρωπαϊκός τρομονόμος (άρθρα 187α, 187β – κυρώθηκε στη Βουλή το 2019). Με βάση το άρθρο 8 απαγορεύεται οποιοδήποτε υλικό που ανεβαίνει στο διαδίκτυο από δημιουργό – καλλιτέχνη ή ακόμα και από οποιοδήποτε χρήστη “να εμπεριέχει υποκίνηση σε βία ή μίσος και δημόσια πρόσκληση σε τρομοκρατικό έγκλημα”. Η πραγματικότητα για την εφαρμογή του τρομονόμου και στην τέχνη δεν παίρνει παρερμηνείες.» Η αλήθεια είναι ότι το αόριστο ύφος και περιεχόμενο του νομοσχεδίου είναι εξαιρετικός λόγος για να αγχώνεται κανείς, ειδικά στη χώρα όπου τιμωρήθηκε μέχρι κι ο Παστίτσιος . Θα ήταν ιδιαίτερα αγχωτικό να πρέπει να εξηγεί ο καθένας αν κάτι είναι όντως « δημόσια πρόσκληση σε τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος »: Έτσι, τα καλλιτεχνικά σωματεία καλούν σε κινητοποίηση στα Προπύλαια σήμερα Πέμπτη 11 Φλεβάρη στις 12 μ.μ. Από την εν λόγω διαδήλωση δε θα μπορούσαν να λείπουν και οι ράπερς, όπως ο ΛΕΞ: [break height=50] [break height=50] Και η trap θα είναι παρούσα, αν είχατε την απορία: [break height=50] Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Mente Fuerte (@mentefuerte_official) [break height=50] Όμως η πιο extravagant αντίδραση ήταν αυτή του ράπερ Θύτη . Όπως πριν λίγα χρόνια κατάφερε να τερματίσει το σεξιστικό και μισογυνικό κοντέρ με το άσμα που φέρει τον τίτλο « Χυσαποθήκη », έτσι αυτή τη φορά ο Θύτης προσπάθησε να φορτώσει σε ένα κομμάτι όλα τα πιθανά αίτια που θα το έκαναν να κοπεί ως περιεχόμενο. Το τι μπορεί να έχει αναφερθεί σε ένα μόνο τραγούδι δε θα σας το πούμε, έτσι για το σερπράιζ : https://www.youtube.com/watch?v=RJ6ssqS1rjQ Κι επειδή ζούμε στο υπέροχο μέρος που λέγεται Ίντερνετ, το κομμάτι υπάρχει ήδη σε lofi εκδοχή, αλλά και σε εκδοχή μίας ώρας . Ένα άλλο πράγμα για το οποίο είναι γνωστό ο Θύτης, είναι ο επί σκηνής τσακωμός του με τον MC Linos πριν χρόνια. Οι δύο ράπερς κατάφεραν να μετατρέψουν το rap battle σε πραγματικό battle, με το βίντεο να γίνεται μνημείο του ελληνικού YouTube: Περιμένουμε πότε θα διασκευαστεί κι αυτό με αντίστοιχο τρόπο, όπως το παρακάτω: [break height=50] Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Thitis Postidia (@thitis_postidia) [break height=50] Πρόκειται για μία τοποθύτηση προϊόντος, όπως ήδη έχουν προλάβει να πουν κάποιοι. Εντέλει, η ραπ κατακραυγή νίκησε , αγαπητές φίλες και φίλοι. Σήμερα το πρωί ο Θεόδωρος Λιβάνιος έδωσε διευκρίνιση στα ΜΜΕ, όπου ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται για λογοκρισία, οπότε το άρθρο 8 θα τροποποιηθεί σε δύο καίρια σημεία. Όπως είπε: «Η τέχνη ως μορφή έκφρασης δεν μπορεί να υπόκειται σε κανενός είδους περιορισμό. Το άρθρο 8 του νομοσχεδίου για τα οπτικοακουστικά Μέσα, επιβάλλει στους παρόχους περιεχομένου την υποχρέωση να αποκλείουν περιεχόμενο που αφορά σε μη αποδεκτές για μία δημοκρατική κοινωνία συμπεριφορές, όπως είναι ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία, ο βίαιος λόγος και η προτροπή σε τρομοκρατικές ενέργειες. Σύμφωνα με την ίδια πρόβλεψη, που αποτελεί ενσωμάτωση ευρωπαϊκής οδηγίας, οι διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε τέτοιες περιπτώσεις αφορούν τον πάροχο περιεχομένου και όχι τον καλλιτέχνη. Πολλοί πάροχοι (όπως ενδεικτικά το YouTube), στο πλαίσιο των όρων λειτουργίας που έχουν θεσπίσει, έχουν τη δυνατότητα αποκλεισμού οπτικοακουστικού υλικού, αποκλειστικά σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια. Επειδή, δεν θέλουμε να υπάρχει ουδεμία παρανόηση, που να οδηγεί σε ανυπόστατες καταγγελίες περί λογοκρισίας, το άρθρο 8 του νομοσχεδίου τροποποιείται .» Η νέα εκδοχή θα είναι η εξής: «Άρθρο 8 Απαγόρευση υποκίνησης σε βία ή μίσος (Άρθρο 6 της Οδηγίας (ΕΕ) 2010/13) «Οι υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων δεν πρέπει να εμπεριέχουν υποκίνηση σε βία ή μίσος εναντίον ομάδας ανθρώπων ή μέλους ομάδας, ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής, ιθαγένειας ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού.» Αυτά που λείπουν δηλαδή, είναι δύο καίριες φράσεις: «δεν πρέπει να εμπεριέχουν υποκίνηση σε βία ή μίσος εναντίον… πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης » και: «να εμπεριέχουν δημόσια πρόκληση σε τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος, σύμφωνα με τα άρθρα 187Α ΠΚ, 187Β ΠΚ και 32 έως 35 του ν. 4689/2020 (Α΄103).» Είναι μία μεγάλη μέρα για την μουσική τρομοκρατία , θα έλεγε κανείς:
