Αρχικά το άρθρο αυτό ήταν να είναι για τις τηλεοπτικές σειρές των 90ς. Συνειδητοποίησα όμως αρκετά γρήγορα ότι τόσο η χρονική απόσταση όσο και η μνήμη χρυσόψαρου που έχω δεν μου επιτρέπουν να μπορώ να σχολιάσω κάτι για τις σειρές αυτές. Έτσι ξεκινάω με μια παράκληση. Όσες και όσοι δεν πάσχουν από πρόωρο αλτσχάιμερ παρακαλούνται να στείλουν στα κομεντς πληροφορίες για τα εξής: Εσύ Αποφασίζεις, Σπίτι για Πέντε, Ταύρος με Τοξότη, Τμήμα Ηθών, Οι Μικρομεσαίοι, Ανατομία Ενός Εγκλήματος, Ζωή Πατίνι, Πάτερ Ημών, Λαβ Σόρρυ, Σοφία Ορθή, Χάι Ροκ, Ο Πέτρος και τα Κορίτσια του, Ο Κακός Βεζύρης ή γενικά ό,τι άλλο σας κατέβει στο κεφάλι. It’s the internet και δεν είναι σαν τα 90ς, χώρο έχουμε πια και βάσει των πιο πρόσφατων ερευνών, η ανεργία μπορεί να μην προσφέρει φαϊ, στέγη ή τα άλλα ψιψιψόνια που χρειάζεστε για επιβίωση αλλά προσφέρει άπλετο χρόνο. Η μουσική παιδεία των νέων τη δεκαετία του ’90 προερχόταν από τρείς πηγές. Η πρώτη ήταν το New Channel που πυρπολούσε καθημερινά τα ώτα μας με ότι πιο μοντέρνο στα λαϊκά άσματα που είχαν σχετικά πρόσφατα ανακαλύψει τις χαρές του συνθεσάιζερ. Η δεύτερη ήταν ο οικογενειακός και φιλικός περίγυρος με όλες του τις κάψες: ανάλογα τη σύνθεση, το μικρό παιδί μπορούσε να καταλήξει να ακούει από χριστιανικούς ύμνους μέχρι αντάρτικα και από τα παναγία-βόηθα-εμβατήρια του Θεοδωράκη μέχρι τα πρεζοτράγουδα του Αγγελάκα με τις Τρύπες. Η τρίτη και πιο ενδιαφέρουσα πηγή ήταν οι τηλεοπτικές σειρές της εποχής, οι οποίες ήταν αυτές που μας πρόσφεραν τις πιο κολλητικές μελωδίες οι οποίες μας βασανίζουν το id μέχρι σήμερα. Χαίρω της τιμής να σας παρουσιάσω μερικές από αυτές. 10) Little Child , από τα Εγκλήματα Κορυφαία στιγμή των Beatles, εξαιρετική στιγμή της εγχώριας τηλεόρασης. Φοβερή η σύνδεση του στίχου “I’m so sad and lonely” με την φύση των εγκληματιών. Με τους ρυθμούς της σειράς, αυτό το τραγούδι φαινόταν να μην σταματάει ποτέ. 9) Τρίτο Στεφάνι (Tango) , από Το Τρίτο Στεφάνι http://www.youtube.com/watch?v=AM-2g8g5K7Y Ήταν εκείνη η εποχή που η Πρωτοψάλτη συνεργαζόταν με τον Κραουνάκη και η ελληνική τηλεόραση ενδιαφερόταν περισσότερο για τον Κώστα Ταχτσή απ’ ότι για τη Μάρω Βαμβουνάκη. Μιας και το κριτήριο είναι τι μας έχει μείνει στο κεφάλι και όχι τι αντέχουμε να ακούμε, το τραγούδι απ’ τη συνεργασία τους περνάει με τα χίλια μιας και μέχρι σήμερα, αποτελεί μια απ’ τις πλέον κολλητικές μελωδίες για σιγομουρμούρισμα. 8) Είμαστε στον Αέρα , από το Είμαστε στον Αέρα Καθώς την ξαναείδα πρόσφατα, για τη συγκεκριμένη σειρά θα ακολουθήσει κι ένα ξεχωριστό άρθρο αφιερωμένο σε δύο κυρίως πράγματα: την Ανατολή Αθανασιάδου (ή Αθανασιάδη, την έχω δει και με τα δύο στο Ιντερνέτ) και την νεοελληνική καψούρα των “παλαιοροκάδων” που αποκρυσταλλώθηκε σ’ αυτή τη σειρά. Προς το παρόν, απολαμβάνουμε υπέυθυνα το τραγούδι του Θοδωρή Μανίκα με το απίστευτα κολλητικό ρεφραίν του. 7) Meglio Stasera , από το Δις Εξαμαρτείν Θυμάμαι ότι αυτή η σειρά είχε μια Ντίνα Κώνστα και μια Νένα Μεντή. Δεν θυμάμαι πολλά άλλα, αλλά η αλήθεια είναι πως η σειρά με ιντριγκάρει να την ξαναδώ και το τραγούδι των τίτλων έχει παραμείνει στο κεφάλι μου εδώ και κοντά μια εικοσαετία. Συστήνω όσοι βιοπορίζεστε ως DJ’s βάζοντας τη μουσική στα αμέρικαν μπαρ να το δοκιμάσετε, κάνει κέφι, ειδικά σ’ αυτή την εκτέλεση. 6) Απαράδεκτοι Theme , από τους Απαράδεκτους http://www.youtube.com/watch?v=GgahI3dFJGE Η σειρά είναι κλασική αλλά δεν ξέρω ποτέ αν προσέξαμε όπως πρέπει το μουσικό της θέμα. Στο μιξ του Νίκου Πατρελάκη – που δεν είναι κάποιο χαμένο one-hit wonder – ακούμε το μπάσο από το “Stand By Me” του Ben King (στην αρχή), τα πλήκτρα από το “Wonderful Life” του Black στη μέση και το γύρισμα απ’ το “I Heard It Through the Grapevine” του Marvin Gaye (στο τέλος) να διαταράσσουν ένα “κανονικό” θέμα. Περίπου ότι έκανε και η σειρά στον χώρο της κωμικής τηλεόρασης δηλαδή. 5) Αραχτοί και Λάιτ , από το Αραχτοί και Λάιτ http://www.youtube.com/watch?v=ulEFpRCDWAg Φλεγόμενο, κολασμένο disco metal για μια σειρά που όλοι θυμούνται τον τίτλο της αλλά κανείς το περί τίνος επρόκειτο. Ξαναβλέποντας το μουσικό θέμα στην αρχή του παραπάνω βίντεο, βλέπω να περιγράφεται μια “εύθυμη και μουσική σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη”, πράγμα που παραπέμπει σε σχολική κωμωδία καταστάσεων. Φωνή υπάρχει μόνο στο τέλος του κομματιού αλλά θα τη θυμόμαστε για πάντα. 4) Ψίθυροι Καρδιάς , από τους Ψίθυρους Καρδιάς http://www.youtube.com/watch?v=2w2Z4Xo8Qw8 Αν δεν είχε υπάρξει αυτό το τραγούδι να κινεί και καμιά ευαισθησία στα παιδιά για άλλους πολιτισμούς ίσως και να είχαμε γίνει ήδη η ναζιστική γερμανία. Το κομμάτι έκανε γνωστό τον Δημήτρη Μπάση στο εγχώριο κοινό και πάντα θα μας θυμίζει αυτό το συγκινητικό λαβ στόρι μεταξύ του Απόστολου Γκλέτσου και της Άννας-Μαρίας Παπαχαραλάμπους. 3) Μεταμορφώσεις , από τους Απαράδεκτους Ένα κομμάτι που είναι κλινικά αδύνατον να μην αρέσει σε κάποιον. Εν αντιθέσει με τα υπόλοιπα τραγούδια της λίστας, δεν είναι τραγούδι τίτλων αλλά έγινε ευρέως γνωστό από επεισόδιο των Απαράδεκτων και κατά πάσα πιθανότητα, πέρα από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του Μπονάτσου, όσοι το θυμούνται θα το ξέρουν από εκεί. Ο στίχος “τραβάω ευθείες γραμμές” προκαλεί ένα ελαφρύ χαμογελάκι. Θα έβαζα και το “είσαι παιδί μου πειρασμός, σεισμός, αϊ-γιαϊ-γιαγια-γιαϊ” αλλά λέω να αλλάξω ρεπερτόριο. 2) Ουαου , από το Οι Μεν και Οι Δεν http://www.youtube.com/watch?v=ocTxCNlAaOo Η Λία Βίσση (“η βία δεν είναι λύση” κλπ.) διασκευάζει με υστερικό τρόπο το Malambo No. 1 της Yma Sumac αντικαθιστώντας το δομημένο τραγούδι της τελευταίας με κραυγές που θα ευχαριστούσαν ιδιαίτερα τη Diamanda Galas και τους οπαδούς της. Αν δεν απατώμαι, η εν λόγω σειρά προβλήθηκε και σε επαναλήψεις οπότε ίσως από εκεί να προέρχεται η ευαισθησία που έχω στα τύμπανα. 1) Με Το Σημάδι του Σκορπιού από τον Σκορπιό http://www.youtube.com/watch?v=I6Gh8d5feLA Η αδιαμφισβήτητη πρωτιά. Το ήξερα πριν καν γράψω το άρθρο. Το κομμάτι του Στέφανου Κορκολή έχει παλμό, έχει δράση, ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη. Δημιουργεί την απόλυτη neo-noir ατμόσφαιρα, ταιριάζοντας ταμάμ με την τηλεοπτική σειρά την οποία δεν θυμάμαι καθόλου. Το μόνο που θυμάμαι είναι ένα επεισόδιο που ο Αντώνης Καφετζόπουλος ισχυριζόταν ότι του έχουν κάνει μάγια. Κάποια στιγμή του ερχόταν στα μούτρα ένα ξύλο απ’ το κατάρτι του σκάφους του και εκεί σταματάνε οι γνώσεις μου, μαζί με το παρόν άρθρο. Το κομμάτι μπορεί να τα πεί μόνο του ως έξοδος.
