Σε καταδίκη των δύο από τους τρεις αστυνομικούς για την υπόθεση του βιασμού της 19χρονης κατέληξε σήμερα το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας. Σχεδόν 4 χρόνια μετά τα γεγονότα, δικαστές και ένορκοι έκριναν τους αστυνομικούς κατά πλειοψηφία ένοχους για το αδίκημα του βιασμού, με έναν εκ των δύο να καταδικάζεται ομόφωνα και για την πράξη της παράβασης προσωπικών δεδομένων επειδή κατέγραφε με κάμερα το συμβάν. Ο δε τρίτος αθωώθηκε για το αδίκημα της συνέργειας σε βιασμό. Η υπόθεση, η οποία είχε κάνει πολύ ντόρο όταν πρωτομαθεύτηκε λόγω και της μαγικής φήμης του ΑΤ Ομονοίας, είχε επανέλθει στη δημοσιότητα με έντονο τρόπο τις προηγούμενες ημέρες λόγω της δημοσιοποίησης της εισαγγελικής πρότασης, η οποία πρότεινε την αθώωση των κατηγορούμενων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόταση το πάλεψε πολύ να πείσει ότι το δικαστήριο ότι δεν υπήρξε έλλειψη συναίνεσης (παρότι η τότε ιατροδικαστική εξέταση είχε εντοπίσει ίχνη βιασμού): «Η συμπεριφορά της καταγγέλλουσας δεν συνάδει με εκείνη ενός ατόμου φοβισμένου που έχει υποστεί βία. Δεν προέκυψε κάποια δυσφορία ή άρνηση, δεν είπε “όχι”, δεν έδειξε άρνηση. Δεν έφυγε από το δωμάτιο ακόμα και όταν ήταν μόνη της, παρότι η πόρτα ήταν μισάνοιχτη και ξεκλείδωτη. Δεν φώναξε σε βοήθεια. Θα μπορούσε να βγει και να ζητήσει βοήθεια στο γραφείο ενδοοικογενειακής βίας που βρισκόταν δίπλα. Η μετέπειτα αλλαγή της βούλησης της δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη συναίνεση.» Και το τόνισε ξανά και όταν ακούστηκαν αντιδράσεις στο δικαστήριο: «Δεν είμαστε εδώ για να δικάσουμε το ήθος και τη συμπεριφορά των κατηγορουμένων, δεν είμαστε δικαστήριο ήθους. Αυτό κρίθηκε στα πειθαρχικά. Για να καταδικάσουμε θέλουμε πλήρη απόδειξη. Αποδείχθηκε η τέλεση της σεξουαλικής πράξης, αλλά δεν αποδείχθηκε ότι δεν υπήρξε συναίνεση.» Φυσικά, η καταγγέλουσα πέρασε από τις γνωστές νομικές Συμπληγάδες για να καταλήξει εκεί. Διαβάστε για παράδειγμα τον διάλογό της με τον πρόεδρο του δικαστηρίου προ ολίγων μηνών: Πρόεδρος: Φύγατε; Μάρτυρας: Δεν μπόρεσα. Έβγαλε τη ζώνη του, είχε και το όπλο υπηρεσίας… Το έβαλε δίπλα μου. Εγώ φοβούμενη και επειδή ο πατέρας μου είναι βίαιος, από το σοκ που πέρασα είχα μείνει… Ήμουν παγωμένη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Έβγαλε το όπλο, το ακούμπησε δίπλα μου… Πρόεδρος: Γιατί φοβηθήκατε; Μάρτυρας: Φοβάμαι γενικά το ανδρικό φύλο λόγω της σχέσης με τον πατέρα μου… Πρόεδρος: Παρόλα αυτά η επικοινωνία με το άλλο φύλο εδώ είναι φυσιολογική με τους αστυνομικούς αρχικά.. μιλήσατε, αλλάξατε τηλέφωνα… Ενώ επικαλείστε ότι δεν έχετε υγιή ψυχολογία με το άλλο φύλο, μας λέτε ότι με τους αστυνομικούς δεν δυσκολεύεστε να γνωριστείτε. Μάρτυρας: Ήταν αστυνομικοί, ήμουν στο τμήμα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα κακό συναίσθημα. Ελληνική Δικαιοσύνη στιγμή.
