Ό,τι άποψη κι αν έχετε γι’αυτά, καλό είναι να σέβεστε τα culture wars, αγαπητές φίλες και φίλοι. Αν δεν υπήρχαν αυτά, θα ήταν αδύνατο να υπάρξει το σουξέ μιας ταινίας που είναι αντικειμενικά για τον πούτσο. Το ότι είναι για τον πούτσο όμως δεν έχει καμία απολύτως σημασία: Αυτό που έχει σημασία είναι να own the libs, που λένε και στο online χωριό μας. Στρατηγός – καθοδηγητής σε αυτή την προσπάθεια, η οποία φαίνεται ότι έχει ήδη κάνει μια άλφα επιτυχία στις ιντερνετικές πλατφόρμες τύπου Apple και Amazon είναι ο Γερμανός σκηνοθέτης Ούβε Μπολ, ένας άνθρωπος που είναι γνωστός για την αξιοθαύμαστη αφοσίωση του στο να κάνει κακό σινεμά. Έχοντας γίνει γνωστός από τις μεταφορές στη μεγάλη οθόνη διάφορων γνωστών βιντεοπαιχνιδιών, κατάφερε μεταξύ άλλων να είναι δημιουργός μιας ταινίας που είναι φιναλίστ για τον τίτλο μίας από τις χειρότερες όλων των εποχών: Το Alone in the Dark του 2005. Ο άνθρωπος είναι τόσο κακός δημιουργικά που όταν το όνομά του ακούστηκε μαζί με πλάνα για ταινίεςαπό τα franchise των Metal Gear Solid και Warcraft, τόσο ο Κοτζίμα όσο και η Blizzard διέψευσαν σχεδόν πανικόβλητοι τις φήμες. Ειδικά η απάντηση των ιδιοκτητών της Blizzard είναι comedy gold: «Δεν θα πουλήσουμε τα δικαιώματα της ταινίας, όχι σε εσάς… ειδικά όχι σε εσάς.» Όταν όμως έχουμε να κάνουμε με τις show business, το ταλέντο είναι υπερεκτιμημένο. Τουλάχιστον το καλλιτεχνικό – αισθητικό, διότι οι συντελεστές του αποδείχτηκαν μύστες στο promotion. Όσον αφορά την ίδια την ταινία τώρα, τα πράγματα είναι αρκετά απλά. Ο πρωταγωνιστής είναι το υγρό όνειρο της Λατινοπούλου, δηλαδή ένας Αμερικανός πρώην στρατιωτικός νυν μεσίτης που έρχεται στην Ευρώπη να ζήσει και παίρνει τον νόμο στα χέρια του (εξού και το Vigilante του τίτλου) να μας σώσει από τους κακούς μετανάστες που σκοτώνουν και βιάζουν και τη woke δικαιοσύνη που τους προστατεύει. Είναι δε τόσο γαμιάς που ούτε οι αντίστοιχοι ΕΚΑΜίτες δε μπορούν να τον κάνουν καλά, ενώ στο τέλος της ταινίας δεν πέφτει καν μαχόμενος για τις ιδέες του, απλά νικάει τους πάντες type shii. Το μόνο που θα τον έκανε περισσότερο ακροδεξιά Mary Sue θα ήταν να είναι Ισραηλινός. Επί της ουσίας, πρόκειται για χαρακτήρα anime αλλά στο πιο σοβαροφανές. Όσον αφορά την παικτικότητα της ταινίας, δε θα ξαφνιαστείτε αν σας πούμε ότι είναι για τον πούτσο – τύπου δε βλέπεται (αν δεν μας πιστεύετε δείτε τη, αλήθεια). Όχι ότι αυτό έχει σημασία, γιατί για το ακροδεξιό κοινό στο οποίο απευθύνεται (βασικά πρόκειται περισσότερο από για μια φαντασίωση, όπως είναι οι τσόντες, παρά για μια ταινία αυτή καθαυτή ακόμη κι αν ήταν ακροδεξιάς λογικής) το να κυκλοφορήσει και μόνο είναι από μόνο του νίκη. Σε αυτό συνέβαλαν λεγεώνες χρηστών στα social αλλά και το promo που πήρε από high profile δεξιούς ανά τον κόσμο, όπως ο Έλον Μασκ (και άλλοι), ο οποίος έτσι κι αλλιώς πιστεύει ότι συμμετέχει σε έναν πόλεμο με το woke σινεμά/Χόλιγουντ κλπ αν κρίνουμε από τη στάση που κρατά απέναντι στην “Οδύσσεια” του Νόλαν. https://t.co/yvJOwOS4xE — Elon Musk (@elonmusk) June 25, 2026 Η επιτυχία αυτή στο από τα κάτω promo (η οποία πανηγυρίστηκε από τον 60χρονο σκηνοθέτη) ήρθε και έδεσε τέλεια με την απαγόρευση που έφαγε η ταινία στη Γερμανία λόγω περιεχομένου. Όπως φαντάζεστε, αυτού του είδους η απαγόρευση λειτουργεί σαν επιβεβαίωση ότι η ταινία παίζει τον ρόλο για τον οποίο αυτοπροτείνεται, δηλαδή το να επικοινωνήσει μια συγκεκριμένη πολιτική ατζέντα μέσω VIBES. Αυτή είναι η ζωή στα culture wars. Μέσα σε όλα αυτά, το πιο αστείο είναι το σχόλιο που έκανε ο κριτικός σινεμά του Variety. Ο Άρμι Χάμερ, δηλαδή ο ηθοποιός που παίζει τον πρωταγωνιστή, ξεκίνησε την καριέρα του με καλές ταινίες (“The Social Network,” “Call Me By Your Name” and “Sorry to Bother You”) αλλά την είδε να ξεφουσκώνει απότομα όταν ήρθε αντιμέτωπος με κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση. Όπως γράφει ο δημοσιογράφος του Variety, είναι λες και ο Μπολ προσπαθεί να σαμποτάρει την επιστροφή του Χάμερ στη μεγάλη οθόνη. Από την άλλη, ίσως δει να του ανοίγεται μια καριέρα όπου θα κάνει τον προσωπικό ηθοποιό του Έλον Μασκ, άσχημο είναι αυτό;
