Το 1968, το φωτογραφικό στούντιο του πατέρα του 20χρονου φωτογράφου Abdallah Farah στη Βηρυτό δέχεται παραγγελία από τον Λιβανέζικο Οργανισμό Τουρισμού να φιλοτεχνήσει μία σειρά 24 καρτ ποστάλ που θα απεικονίζουν τα κάλλη της χώρας. Στις καρτ ποστάλ, περιλαμβάνονται εκθειαστικές τουριστικές απεικονίσεις των ξενοδοχειακών μονάδων, των παραλιών, των πλατειών αλλά και αεροφωτογραφίες που ελήφθησαν με τη βοήθεια του στρατού. Η δουλειά θεωρήθηκε τόσο καλή που ακόμα και σήμερα οι εν λόγω καρτ ποστάλ τυπώνονται ακόμα κι αν αυτά που απεικονίζουν δεν υπάρχουν πια. Το 1975, ο Λίβανος γνωρίζει έναν βάρβαρο εμφύλιο μεταξύ δεξιών χριστιανών και αριστερών μουσουλμάνων. Η συριακή κυβέρνηση επεμβαίνει στο πλευρό των δεξιών χριστιανών κλιμακώνοντας τον πόλεμο, ο οποίος θα λήξει τελικά με ανακωχή που υπεγράφη τον Οκτώβριο του 1976. Τα αποτελέσματα του πολέμου είναι χιλιάδες νεκροί και τραυματίες και η καταστροφή πολλών πραγμάτων για τα οποία ήθελε να περηφανευθεί ο Λιβανέζικος Οργανισμός Τουρισμού λίγα χρόνια νωρίτερα. Ο Αμπνταλάχ Φαράχ περνάει τον καιρό του πολέμου σπίτι του ή στο καταφύγιο. Από την πυρκαγιά του φωτογραφείου του πατέρα του καταφέρνει να διασώσει κάποιο υλικό, ένα μικρό μέρος από τα αρνητικά του (μεταξύ τους και τα αρνητικά των καρτ ποστάλ) και εκατοντάδες ρολά αχρησιμοποίητου φιλμ. Στην απομόνωσή του, ο Φαράχ αρχίζει να καίει μερικώς τα αρνητικά των καρτ ποστάλ, προσπαθώντας να αποτυπώσει πάνω τους την καταστροφή που ο ίδιος έζησε, μία πρακτική που εντείνεται μετά τον θάνατο του πατέρα του. Η αποτύπωση της φωτιάς στο φιλμ αποκρυσταλλώνει τη φρίκη του πολεμικού χάους, σχεδόν με ανατομικό τρόπο πάνω σ’ αυτά που εικονίζονται. Το αποτέλεσμα συγκλονίζει και η εικόνα της κατεστραμμένης αίγλης γίνεται πιο δυνατή από ποτέ. Τα έργα αυτά του Φαράχ ανασύρονται χρόνια αργότερα από τους Joana Hadjithomas και Khalil Joreige και εκτίθενται στον Λίβανο, τη Γαλλία και την Ελβετία με τίτλο “ Wonder Beirut: The Story of a Pyromaniac Photographer “. Στα χρόνια του πολέμου και ύστερα, ο Φαράχ φωτογραφίζει αλλά, τόσο λόγω των τεχνικών όσο και των ψυχικών δυσκολιών, δεν εμφανίζει. Τα αχρησιμοποίητα φιλμ που έσωσε από την πυρκαγιά γεμίζουν, αλλά αρκούνται στο στοίβαγμα στη γωνία του δωματίου του. Ωστόσο, σε ένα μικρό σημειωματάριο, καταγράφει τα πάντα γι’ αυτά που τράβηξε, την κάθε λεπτομέρεια της κάθε φωτογραφίας. Ονομάζει την παρακαταθήκη αυτή “η αόρατη εικόνα” ή “εικόνα μέσα σε κείμενο” και την αφήνει να μιλήσει στους μελλοντικούς ανθρώπους που θα τη βρουν και θα τη φέρουν στο φως, αυτούς που κάποιος πόλεμος δεν θα έχει ακρωτηριάσει πνευματικά και δημιουργικά. Τα βιογραφικά στοιχεία του Αμπνταλάχ Φαράχ προέρχονται από το εξαιρετικό βιβλίο της Susan Buck-Morss, “Πέρα από τον Τρόμο”, στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια σε μετάφραση Φώτη Τερζάκη. Οι φωτογραφίες προέρχονται από το λεύκωμα Nobody’s Property , όπου μπορούν να βρεθούν και περαιτέρω πληροφορίες.
