Έφτασε και φέτος αυτή η εποχή του χρόνου, φίλες και φίλοι. Πλησιάζει Νοέμβριος, άρα έχει Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Γιατί μπορεί έξω να έχει 25 βαθμούς και να μην υπάρχουν πια εποχές καλά καλά, αλλά τουλάχιστον μπορούμε ακόμα να προσανατολιζόμαστε μετεωρολογικά μέσα από το αλάνθαστο κριτήριο των κινηματογραφικών φεστιβάλ. Όλοι το ξέρουν ότι το φθινόπωρο ξεκινάει αρχές Σεπτέμβρη με Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας, κάνει μια στάση αρχές Οκτώβρη με Νύχτες Πρεμιέρας και τελειώνει εκεί προς τα μέσα Νοεμβρίου με το κρύο και την υγρασία να περονιάζουν το δέρμα στην κρύα και υγρή Σαλούγκα. Έτσι και φέτος από μεθαύριο 30 Οκτωβρίου μέχρι και 10 Νοεμβρίου οι αποθήκες του λιμανιού, η αίθουσα του Ολύμπιον και τα μπαρ του κέντρου θα γίνουν ένα ζωηρό οικοσύστημα με κέντρο του την κινηματογραφική εμπειρία και με θερμές μάζες φασηνεφίλ™ Αθηνέζων να αναμένετται να πλήξουν την συμπρωτεύουσα. Εκεί θα είμαστε κι εμείς φυσικά φουλ για κομπλέ κινηματογραφική ανταπόκριση μέσα από άρθρα, συνεντεύξεις και βίντεο στα social media του Nerdcult και το γκρουπ του ΒΙΝΤΕΟ ΚΛΑΜΠ. Προς το παρόν, όμως, ας μιλήσουμε για τις ταινίες και το πρόγραμμα. Όπως πάντα, μπορείτε να βρείτε το αναλυτικό ωρολόγιο πρόγραμμα των φυσικών προβολών του φεστιβάλ στην ανανεωμένη σελίδα του (μια απαραίτητη ανανέωση), το οποίο περιλαμβάνει επίσης τις online προβολές που θα είναι διαθέσιμες στην streaming πλατφόρμα, σε περίπτωση που βρίσκεστε εκτός Θεσσαλονίκης. Ας σημειώσουμε επίσης πως η προπώληση ξεκινάει από σήμερα Τρίτη 28 Οκτωβρίου στο www.filmfestival.gr, οπότε κάντε τα κουμάντα σας γιατί κλασικά, όπως και παντού πια στη ζωή μας, τα sold out δεν θα είναι λίγα. Για να μην τα πολυλογούμε, λοιπόν, σας έχουμε ετοιμάσει εδώ μια λίστα με τις 25 ταινίες που πρέπει να βάλετε στην (φανταστική ή πραγματική) ατζέντα σας αν σκοπεύετε να βρεθείτε στην Θεσσαλονίκη τις επόμενες μέρες. Τα φεστιβαλικά σουξέ Εδώ βρίσκεται προφανώς το βαρύ πυροβολικό του φετινού φεστιβάλ, δηλαδή ταινίες που έκαναν σούσουρο σε άλλα διεθνή φεστιβάλ κι έχουν πίσω τους ένα word of mouth ή μερικά βραβεία να φλεξάρουν. Πρώτο βιολί βεβαίως είναι η ταινία έναρξης, δηλαδή το Father Mother Sister Brother του Jim Jarmusch που κέρδισε και το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία, αλλά προσωπικά το βρήκα (στην καλύτερη) μετριότατο οπότε το προσπερνάω για αυτήν την λίστα. Ανάμεσα πολυαναμενόμενες ταινίες που θα δούμε στην Θεσσαλονίκη λοιπόν ξεχωρίζει το Hamnet της Chloe Zhao που επιστρέφει στα γνώριμα arthouse λημέρια της μετά την σύντομη μαρβελική της περιπέτεια. Κι αν εκεί πρωταγωνιστεί ο ένας fan favourite (ο Paul Mescal ως William Shakespeare), στο The Mastermind της υπερ-αγαπημένης μου Kelly Reichardt βλέπουμε τον Josh O’Connor ως 70s κλέφτη έργων τέχνης. Και για να κλείσουμε την λίστα των internet darlings, ο Alexander Skarsgard πρωταγωνιστεί στο gay δράμα Pillion κουβαλώντας και ένα βραβείο σεναρίου από τις Κάννες. Πάντα μας προκαλούν βεβαίως ενδιαφέρον και οι νέες ταινίες της Claire Denis, οπότε σίγουρα βάζουμε στη λίστα μας και το The Fence, ενώ αναμένουμε με περιέργεια και το σκηνοθετικό ενδιαφέρον της Kristen Stewart με το The Chronology of Water. Επισημαίνουμε επίσης το βιογραφικό Peter Hujar’s Day του πάντα ενδιαφέροντα όταν πρόκειται για στενές προσωπικές σχέσεις Ira Sachs, αλλά και το The Blue Trail του Gabriel Mascaro που έρχεται με Αργυρό Λιοντάρι από την Βενετία (αναγκαία αναγνώριση για έναν σκηνοθέτη που μας χάρισε τις ταινιάρες Neon Bull και Divine Love). Τέλος, το κινηματογραφικό μας ένστικτο λέει ότι το βιντεογκεϊμίστικο Exit 8 του Genki Kawamura θα είναι η καμμένη τζαπανίλα της χρονιάς, το Blue Heron της Sophy Romvari θα είναι το coming-of-age χιτ που θα συζητηθεί παντού, και το Once Upon a Time in Gaza των αδερφών Nasser υπόσχεται ένα ταραντινικό western στην κατεχόμενη Γάζα. Οι αγαπημένοι δημιουργοί Και πάμε στο αγαπημένο μου μέρος του προγράμματος κάθε φεστιβάλ, δηλαδή στις κινηματογραφικές καψούρες που ακολουθούμε πιστά σε κάθε νέα τους ταινία. Πρώτα και κύρια, εστιάζω την προσοχή σας στο Rose of Nevada του Mark Jenkin, ένα πειραματικό δράμα επιστημονικής φαντασίας σε ένα αγγλικό ψαροχώρι που συνεχίζει την υπέροχη φιλμογραφία του σκηνοθέτη μετά τα Bait και Enys Men. Από τις αγαπημένες μου ταινίες για το 2025 μέχρι στιγμής, αν με ρωτάτε. Φέτος θα δούμε επίσης νέες ταινίες από μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα ονόματα του ευρωπαϊκού σινεμά τις τελευταίες 2-3 δεκαετίες, όπως το σαρδανάπαλο Dracula του κολλητού μας Radu Jude, το Mirrors No.3 του πάντα συναρπαστικού Christian Petzold και το Silent Friend της Ildiko Enyedi που επιστρέφει μετά το στραβοπάτημα του The Story of My Wife. Μιλώντας για στραβοπατήματα, ελπίζω το Bulk του Ben Wheatley να αποτελέσει επίσης την επιστροφή του στις ταινιάρες που μας καλόμαθε με τα Kill List και A Field in England. Στο μέτωπο των βιντεοκλιπάδων που έγιναν σκηνοθέτες, έχουμε τον O.G. τρελιάρη Quentin Dupieux που ξεφουρνίζει άλλη μία ταινία με το The Piano Accident, αλλά και το καγκουρο-παραισθησιογόνο Barrio Triste του newcomer Stillz που έχει γυρίσει κλιπάρες για Bad Bunny και Rosalia τα τελευταία χρόνια. Τέλος, ανυπομονούμε για το Joan of Arc του Hlynur Palmason που πριν τρία χρόνια μας πήρε το μυαλό με το Godland πάλι στην Θεσσαλονίκη. Τα αφιερώματα Στο επίκεντρο των αφιερωμάτων βρίσκεται βεβαίως η αγαπημένη του ελληνικού κοινού Isabelle Huppert, με το φεστιβάλ να κάνει μια μεγάλη αναδρομή στην σπουδαία καριέρα της. Αν πρέπει να επιλέξετε κάποια προβολή, θα πρότεινα να κινηθείτει πέρα από τα classics και να τσεκάρετε το ιδιαίτερο The Trout του Joseph Losey ή το iconic (και αδίκως ψιλοξεχασμένο σήμερα) Amateur του Hal Hartley. Το αγαπημένο μου αφιέρωμα πάντως είναι αυτό σε δύο εντελώς ιδιοσυγκρασιακούς σύγχρονους δημιουργούς, την Helene Cattet και τον Bruno Forzani, που αναβιώνουν το πειραματικό 70s πνεύμα αποδομώντας διάφορα genres, όπως το ευρωπαϊκό κατασκοπικό θρίλερ στο καινούριο της Reflection in a Dead Diamond. Αν θέλετε μια πρώτη γνωριμία μαζί τους όμως προτείνω να ξεκινήσετε από το The Strange Colour of Your Body’s Tears. Και καλό τριπάρισμα εύχομαι. Οι ελληνικές ταινίες Τέλος, έχουμε το μέτωπο των ελληνικών ταινιών, καθώς παραδοσιακά η νέα σοδειά του εγχώριου σινεμά κάνει το ντεμπούτο της στην Θεσσαλονίκη. Από το φετινό πρόγραμμα, κυρίως τραβάει την προσοχή μας το Beachcomber του Αριστοτέλη Μαραγκού που επανέρχεται μετά το εξαιρετικά ενδιαφέρον πείραμα του Timekeepers of Eternity, αλλά και το Πολύ Κοριτσίστικο Ονομα το Πάττυ που συνεχίζει την αξιοπρόσεκτη πορεία του Γιώργου Γεωργόπουλου μετά το Tungsten και το Δε Θέλω να Γίνω Δυσάρεστος Αλλα Πρέπει να Μιλήσουμε για Κάτι Πολύ Σοβαρό. Επίσης πάντα με ενδιαφέρει τι είναι και τι κάνει η νέα ταινία του Αλέξανδρου Βούλγαρη, οπότε θα το διαπιστώσουμε και φέτος στο Βγαίνουν Μέσα απ’ τη Μάργκο. Και τέλος-τέλος, έχουμε ένα χορταστικό αφιέρωμα στον Γιώργο Τσεμπερόπουλο, μια σημαντική προσωπικότητα του σύγχρονου ελληνικού σινεμά, και αξίζει να δείτε το ιστορικό του ντοκιμαντέρ Μέγαρα αλλά και το Μαύρο + Άσπρο των Θανάση Ρεντζή (RIP) και Νίκου Ζερβού, στο οποίο πρωταγωνίστησε ο Τσεμπερόπουλος το 1973, και αποτελεί ένα σπουδαίο στιγμιότυπο της καλλιτεχνικής αμφισβήτησης στην εποχή της Χούντας αλλά και της γέννησης του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Κι αν θέλετε να δείτε την (μάλλον) πιο όμορφη ελληνική ταινία που γυρίστηκε ποτέ, αναζητήστε την προβολή της Φωτογραφίας του Νίκου Παπατάκη.
