Μπορεί ο όρος «Ναμαγαπάς, ο» να καθιερώθηκε από τα Κουραφέλκυθρα, όμως το concept ανήκει στην ευρύτερη ελληνική ποπ κουλτούρα και είναι ευρύτατα γνωστό εδώ και χρόνια. Για την ακρίβεια, είναι ένα τόσο κοινό φαινόμενο που λογικά γνωρίζετε κι εσείς προσωπικά έναν ναμαγαπά. Τι είναι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι; Μα φυσικά, όσοι όπου σταθούν κι όπου βρεθούν είτε παραγγέλνουν τα πιο κλισέ ρομαντικά τραγούδια από επαγγελματίες μουσικούς ή (ακόμη χειρότερα) τα παίζουν οι ίδιοι. Το «Α, ναι» που μόλις έπαιξε στο μυαλό σας ακούστηκε ως εδώ. Οπότε, ξέρουμε όλοι για τι πράγμα μιλάμε. Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι φταίει ο αγαπητός θεσμός της παραγγελιάς, είτε γίνεται έτσι για το μεράκι είτε πρόκειται όντως για αφιέρωση σε πρόσωπο ενδιαφέροντος. Και εδώ είναι λοιπόν η τέλεια στιγμή να σας πούμε για την τόσο ξεχωριστή δυνατότητα που μας προσφέρει το ούζο Ματαρέλλη. Το επόμενο διάστημα και σε επιλεγμένα μαγαζιά, οι παρέες στο κοινό θα μπορούν να διαλέξουν μόνες τους και να συνδιαμορφώσουν τις παραγγελιές τους. Το μόνο που χρειάζεται για να μπείτε στο παιχνίδι είναι να παραγγείλετε ένα ούζο Ματαρέλλη. Από εκεί και πέρα, θα μπορείτε να κάνετε και αφιερώσεις (ανώνυμες ή όχι, έτσι για το spicy), και τελικά η λίστα με τις επιθυμίες σας θα γίνει πράξη από τη μπάντα. Ακούγεται promising, έτσι; Αυτά είναι τα μαγαζιά που θα γίνει η ενέργεια: Πέμπτη 7/05 στη Θεία Σούλα (Ενδυμίωνος 4 στο Παλαιό Φάληρο) και Παρασκευή 08/05 στη Μπέμπα (Προδίκου 6, Μεταξουργείο), ενώ stay tuned για τα μαγαζιά του Ιουνίου & του Σεπτεμβρίου! Επομένως, οι αφιερώσεις είναι μια χαρά – το μόνο θέμα είναι να μην επιλέγουμε τα κομμάτια που μπορούν να προκαλέσουν θάνατο από υπερβολικό κλισέ. Ποια είναι λοιπόν τα αγαπημένα τραγούδια αυτών των ανθρώπων που είναι κυριολεκτικά άτρωτοι στο κριντζ; Πάμε να τα δούμε ένα ένα: Το καλοκαιράκι στην ακρογιαλιά Τι έκανες εκεί πέρα βρε κακούργε Νίκο Πορτοκάλογλου; Γιατί όπλισες τα χέρια των ναμαγαπάδων για αρκετές δεκαετίες μετά την δημοσίευση του τραγουδιού; Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο σημείο που η μεγάλη πλειοψηφία των ναμαγαπάδων δεν ξέρει καν ποιος είναι ο Πορτοκάλογλου (για τους Φατμέ ούτε λόγος), αλλά συνεχίζει να ταλαιπωρεί τα αυτιά μας με το πασίγνωστο ρεφρέν. Oasis – Wonderwall Ποιος είπε ότι οι ναμαγαπάδες περιορίζονται στο ελληνικό ρεπερτόριο; Αντιθέτως, ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Έλληνα, ακούνε και ελληνικά και ξένα. Ευχαριστούμε Γκάλαχερ μπρος, κάτι άσχημο πρέπει να κάναμε στην προηγούμενη ζωή για να μας σπάνε τα αυτιά οι ψηλές νότες του ρεφρέν στις λίγες μέρες της άδειάς μας. Πριγκηπέσσα Η «Πριγκηπέσσα» του Σωκράτη Μάλαμα μπήκε επάξια στο Top 5 ξεπερνώντας στην τελική ευθεία διάφορα γκανιάν γιατί έχει μια σπάνια ιδιότητα: Ενώνει τους εντεχνοεναλλακτικούς με τους πιο λαϊκοσκυλάδες κι αυτό επειδή την είχε διασκευάσει (γαμάτα) ο βορειοελλαδίτης GOAT που λέγεται Βασίλης Καρράς. Αυτό είναι παράσημο για το τραγούδι και μεγάλο πρόβλημα για εμάς, γιατί το pool των υποψήφιων ναμαγαπάδων είναι πολύ μεγαλύτερο. Είναι θέμα μαθηματικών! Μια βραδιά στο λούκι Πρώτη κυκλοφορία το 1982 λέει, αγαπητές φίλες και φίλοι. Αυτό σημαίνει ότι το (αξιαγάπητο, κατά τα άλλα) αφηγηματικό κομμάτι των αδερφών Κατσιμίχα ανήκει εδώ και τουλάχιστον 40 χρόνια στο οπλοστάσιο των ναμαγαπάδων. Αν είχε δικά του παιδιά, τώρα θα ήταν στο γυμνάσιο. Θα ήταν το γηραιότερο, αν δεν… Να μ’αγαπάς Τι να πούμε γι’αυτό το κομμάτι του Παύλου Σιδηρόπουλου που κυριολεκτικά βάφτισε το είδος; Αν ρωτάτε εμάς, είναι τόσο meme που είναι κυριολεκτικά αδύνατο να το πάρουμε στα σοβαρά – λιθοβολήστε μας αν θέλετε, νο πρόμπλεμ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι σε 3 χρόνια το «Να μ’αγαπάς» θα κλείσει τα πενήντα και θα συνεχίσει αμέριμνο να εκτελείται (με κάθε πιθανή έννοια του όρου) από ευαίσθητους γυπαετούς σε πάρκα, πλατείες, σαλόνια, παραλίες και πάει λέγοντας… Όπως είπαμε, δε φταίνε οι ίδιες αφιερώσεις. Αν φταίει κάποιος, είναι η γραφικότητα των ανθρώπων που καμιά φορά τις κάνουν. Ελάτε να κάνετε τις δικές με ένα Ματαρέλλη και θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας. Έχουμε πολλά να πούμε!
