Άραγε σταμάτησε ποτέ ο Πάνος Καμμένος να επιδρά στην πολιτική ζωή; Προφανώς όχι, αυτός ο φωνακλάς ακροδεξιός πολιτικός δεν έχει σταματήσει εδώ και δύο δεκαετίες να απασχολεί την κοινή γνώμη και να ταράζει την ζωή όλων μας, όπως θα έχετε σίγουρα παρατηρήσει. Επειδή η σταδιοδρομία του όμως συνεχίζει δυναμικά και μάλιστα κλιμακώνεται, θα θέλουμε για λίγο να πάρουμε τον ρόλο των γονέων σας και να σας εξηγήσουμε γιατί πρέπει να αποφεύγετε τις κακές παρέες μαζί του. Για το καλό σας. Και το δικό μας. [break height=”100″] [do action=”list1″] Είναι αλλοπρόσαλλος 17 Νοέμβρη του 1995, έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά, εμφανίζεται ένα νέο περιστατικό ξυλοδαρμού ανηλίκου από αστυνομικούς και “αγανακτισμένους πολίτες” (= φασίστες με πολιτικά και χωρίς νομική δικαιοδοσία). Η κοινωνική κατακραυγή είναι μεγάλη, αλλά καταφέρνουν να βρεθούν δύο συνήγοροι για τους αστυνομικούς. Ένας φυσικά είναι ο Πάνος Καμμένος ο οποίος θα υποστηρίξει ότι όχι μόνο δεν τον έδειραν οι αστυνομικοί, αλλά τον προστάτεψαν κιόλας από τους “αγανακτισμένους πολίτες”… που δρούσαν μαζί με τους αστυνομικούς. 7 Μαρτίου του 1996, ο Καμμένος πηγαίνει να μιλήσει σε εκδήλωση κυπριακής εθνικιστικής οργάνωσης (ΠΕΟΦ). Στον δρόμο, θα δεχθεί επίθεση με ύβρεις, φτυσίματα και κλωτσιές από ομάδα αντιεξουσιαστών που – σύμφωνα με τα λεγόμενά του – φορούσαν κουκούλες. 20 ημέρες μετά, ο Καμμένος δηλώνει πως μπορεί – κάλλιστα κιόλας – να αναγνωρίσει αυτούς που του επιτέθηκαν μέσα από τις κουκούλες. Σε γνωστό του βιβλίο – στο οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω – ο Πάνος Καμμένος καταφέρεται ενάντια σε όσους υποστηρίζουν τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, υποστηρίζοντας ότι διαπλέκονται με την τρομοκρατία στην Ελλάδα. Λίγα χρόνια μετά, το 1999, ο Καμμένος γίνεται θερμός υποστηρικτής του Οτσαλάν (γελώντας θα πούμε ότι “το πήρε πατριωτικά”) και συνεργάζεται με όλους αυτούς τους οποίους κάποτε στοχοποιούσε ως τρομοκράτες. Κι αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Όπως καταλαβαίνετε, ο Πάνος Καμμένος είναι τελείως αψυχολόγητος και το στηρίζει. [break height=”50″] [do action=”list2″] Θα σου κλέψει τις ιδέες και θα τις πουλήσει ως δικές του Το 1992 κυκλοφόρησε από την «Ελληνική Ευρωεκδοτική» το βιβλίο του Πάνου Καμμένου “Τρομοκρατία: Θεωρία και Πράξη”. 20 χρόνια μετά, ένα χουντικό λείψανο ονόματι Γεώργιος Γεωργαλάς εμφανίζεται και στέλνει εξώδικο στον Πάνο Καμμένο με το οποίο δηλώνει ότι έχει διατελέσει σύμβουλός του και συγκεκριμένα ότι είναι ο πραγματικός συγγραφέας του σπουδαίου αυτού πονήματος, για το οποίο δεν έχει πληρωθεί κιόλας όπως είχε συμφωνηθεί. Ο δε λόγος που στέλνει το εξώδικο δύο δεκαετίες μετά είναι επειδή ο Καμμένος του έκανε κι άλλη παραγγελία, αυτή τη φορά μία μελέτη με θέμα την οικονομική κρίση. Το συμφωνηθέν ποσό είναι 10000 ευρώ, ο Γεωργαλάς παραλαμβάνει μόνο 2500. Το χειρότερο; Η ιστορία έρχεται στο φως απ’ τη χειρότερη εφημερίδα που κυκλοφορεί εκεί έξω. Ναι, για τη “Δημοκρατία” λέμε. [break height=”50″] [do action=”list3″] Συγκεκριμένα, θα σου κλέψει τις χειρότερες δυνατές ιδέες και θα τις πουλήσει ως δικές του Όπως ήδη αναφέραμε, ο Γεωργαλάς υπήρξε χουντικός. Δεν εννοούμε παθητικός υποστηρικτής, αλλά ενεργό μέλος στη θέση του υπουργού. Εύκολα θα φαντάζεται κανείς τι περιέχει λοιπόν ένα βιβλίο για την Τρομοκρατία, το οποίο μαλίστα υπήρξε και παραμένει δημοφιλέστατο στους κύκλους της ΝΔ. Το “Τρομοκρατία: Θεωρία και Πράξη” είναι ένα πολυσέλιδο παραλήρημα κίτρινου χρώματος. Στο σπουδαίο αυτό σύγγραμμα, ο Καμμένος αποφαίνεται ότι πίσω από την τρομοκρατική δραστηριότητα στην Ελλάδα βρίσκεται… το ΠΑΣΟΚ. Στις παράνοιες του βιβλίου – και μάλλον η πιο γνωστή κοτσάνα που εκστομίζεται μέσα – είναι ότι ο διαβόητος τρομοκράτης Κάρλος δολοφονήθηκε από την KGB. Όταν εκδόθηκε το βιβλίο, φυσικά ο Κάρλος ήταν μία χαρά ζωντανός. [break height=”50″] [do action=”list4″] Κάνει φριχτές παρέες Πλην του Γεωργαλά, αξίζει να ρίξουμε μια ματιά και στους υπόλοιπους φίλους του. Τον βλέπουμε π.χ. στο ιδρυτικό συνέδριο της “Σπίθας” του Μίκη Θεοδωράκη – του γνωστού λαϊκού “ήρωα” που υπερασπίζεται δημοσίως τον εθνικισμό και τον αντισημιτισμό – παρέα με τον Στέλιο Παπαθεμελή. Με τον Παπαθεμελή σχεδίαζε μάλιστα και κοινή εκλογική κάθοδο. Να θυμίσουμε ότι προεκλογικά ο Παπαθεμελής έφτανε σε τέτοια επίπεδα συντηρητισμού που έβγαλε αφίσα με την οποία καταδίκαζε το δικαίωμα των γυναικών στις εκτρώσεις. Ευτυχώς πήγε άπατος. Αλλά και οι υπόλοιπες παρέες του στους Ανεξάρτητους Έλληνες δεν είναι και οι καλύτερες. Μπορούμε να δούμε ιδανικά τον Παύλο Χαϊκάλη με τις γνωστές πομφόλυγες περί πατρίδος, περισσότερο σόουμαν ως πολιτικός απ’ ότι υπήρξε ποτέ ως ηθοποιός ή τον Τέρενς Κουίκ που όρμησε να υπερασπιστεί τη Χαρά Νικοπούλου, εθνικίστρια και κομματάκι μισαλλόδοξη δασκάλα που απαγόρευσε στα δίγλωσσα παιδάκια του σχολείου της να μιλούν τη μητρική τους στα διαλείμματα. Ή μπορούμε να δούμε και την περίπτωση του Γιάννη Δημαρά που έσπευσε να ταχθεί στο πλευρό της Βούλας Παπαχρήστου, δηλώνοντας μάλιστα πως ο αποκλεισμός της είναι “φασιστικός”. Δεν θέλετε να βγείτε μ’ αυτούς τους ανθρώπους έξω. Που μας οδηγεί στο τελικό point. [break height=”50″] [do action=”list5″] Θα σας ντροπιάζει σταθερά στα μπαρ Κοιτάξτε καλά τις ενδυματολογικές επιλογές σ’ αυτή τη φωτογραφία. Πρόκειται για τον πιο αποτυχημένο χίπστερ του κόσμου, την πιο θλιβερή απόπειρα να φανεί κάποιος ποτέ “κουλ”. Ωστόσο, η εικόνα είναι αρκετά αντιπροσωπευτική: ένα κουστούμι που από μέσα έχει ένα κακόγουστο μπλουζάκι με “πολιτικό” σύνθημα. Το σύνθημα δεν λέει κάτι, αλλά χρησιμοποιεί την οικονομική κρίση ως ιδανική αφορμή για αυτο-επίδειξη. Έτσι, θα είναι και ο Πάνος Καμμένος στις εξόδους. Θα προσπαθεί να επιδεικνύει συνεχώς ένα στυλ και ένα επίπεδο που δεν έχει, ενοχλώντας όλους τους θαμώνες. Επίσης, όλοι θα έχουν παρατηρήσει πως ο Πάνος Καμμένος μιλάει πιο δυνατά από τη μουσική κάθε DJ. Βρίσκεται συνεχώς σε mode “ΚΡΑΥΓΕΣ”, μέσα απ’ τις οποίες μάλιστα είναι πρόθυμος να υποστηρίξει και πλήρως παράλογα πράγματα, αρκεί να έχουν εθνικιστικό περιεχόμενο. Είναι παραπάνω από ικανός να αρχίσει την ώρα που θα παίζει το κάθε “Pump it Up” και ξεσκάει ο κόσμος να φωνάζει ότι “οι υδατάνθρακες είναι ελληνικοί”, χαλώντας τη διάθεση όλων των Νουρέγιεφ του σαββατόβραδου. Ο Πάνος Καμμένος είναι το υπόδειγμα του φασαριόζου και μπορούμε μόνο να υποθέσουμε ότι όσο πιο κεντρική θέση καταλαμβάνει στο dancefloor, τόσο πιο ακραία, εθνικιστικά και παραληρηματικά θα είναι τα πράγματα που ξεστομίζει. Μην τον κάνετε παρέα.
