ΞΥΠΝΑ ΕΛΛΗΝΑ! Οι σινεφίλ της χώρας συρρέουν στα βουνά, αντί να διαδηλώνουν έξω από τα Village του Ρέντη. Κι αυτό διότι ένα μικρό χωριό στα 850μ. της ορεινής Φωκίδας μετατράπηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην Ιθάκη όσων αρέσκονται στο κινηματογραφικό microdosing. Δηλαδή των λάτρεων ταινιών μικρού μήκους. Το 2ο pt-shorts: Potidania Film Festival, για το διήμερο 25-26 Ιουλίου, φιλοξένησε εκατοντάδες επισκέπτες στην Ποτιδάνεια Δωρίδας και, μεταξύ άλλων, απέδειξε ότι ο χρόνος είναι σχετικός. Μέσα σε 48 ώρες χώρεσαν 3 πιστοποιημένα masterclasses, 1 workshop, συζητήσεις και Q&As με τους δημιουργούς και φυσικά η προβολή 12 ελληνικών και διεθνών ταινιών μικρού μήκους και η απονομή 6 βραβείων. Χωρισμένες σε τρεις ενότητες (Ατέρμονο Γίνομαι, Κόστος Διαβίωσης και Ώρα για Αποσύνθεση), οι ταινίες προσέγγισαν ποικίλες θεματικές και σίγουρα δεν άφησαν τον θεατή να αφεθεί στην πολύ δελεαστική αστροπαρατήρηση από το ατμοσφαιρικό αμφιθέατρο του χωριού, όπου πραγματοποιούνταν οι προβολές. Κοινό κι επιτροπή συμφώνησαν κι ανέδειξαν ως αγαπημένη του φεστιβάλ την ταινία που λίγοι κατάφεραν να προφέρουν, αλλά πολλοί να ψηφίσουν. Το “Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει” του Δημήτρη Παπαθανάση, συνδύασε πρωτότυπη πλοκή με μαύρο χιούμορ κι έναν πολύ κυνικά καλογραμμένο, διεφθαρμένο υπάλληλο νεκροταφείου ως κεντρικό ήρωα. Το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας απέσπασε το “Το Τίποτα και τα Πάντα” της Λίας Τσάλτα, ενώ το καλύτερο σενάριο και η καλύτερη ερμηνεία πήγε στην ταινία “Choice” των Marko Crnogorski & Jana Paunoska από τη Βόρεια Μακεδονία. Ωστόσο, αξίζει να γίνει μια ειδική μνεία στο βραβείο της Ειδικής Μνείας που έδωσε η επιτροπή στο “Or How to Disappear”. Η ταινία του Αγγελόγιωργα ήταν αυτή με την οποία έπεσε η αυλαία της βραδιάς των προβολών του pt-shorts και προσέδωσε στο “νόστιμο ήμαρ” της επαναφοράς στην πραγματικότητα μια εσάνς πληρότητας. Ένα έργο που δεν σε οδηγεί αφηγηματικά σε έναν συγκεκριμένο προορισμό, αλλά σε συνεπαίρνει σε ένα πολύ προσωπικό εσωτερικό ταξίδι γεμάτο συναισθηματικούς και υπαρξιακούς κραδασμούς. Κατά άλλες, πιο λακωνικές περιγραφές του περιεχομένου της ταινίας: it’s just vibes. Ένα έργο που αποτελεί αυτό που χρειάζεται κάθε φεστιβάλ που σέβεται τον εαυτό του προκειμένου όταν η οθόνη σβήσει, να ανάψει ο διάλογος (παρότι η ώρα πλησιάζει 2 και η θερμοκρασία θυμίζει Φεβρουάριο). Όπως και να ‘χει, αν το 2ο pt-shorts: Potidania Film Festival απέδειξε κάτι φέτος, αυτό ήταν ότι σίγουρα θα υπάρξει και 3ο.
