Η εφημερίδα “Γαύρος” κυκλοφόρησε την Κυριακή το τελευταίο της εξώφυλλο και ένας τεράστιος κύκλος λεπτότητας, φινέτσας και χάρης κλείνει άδοξα. H εφημερίδα με τη φιλολογική ροπή που δίδαξε λογοτεχνία και ξεχώρισε ακόμη κι από την καλλιτεχνική αφρόκρεμα που είναι ο ελληνικός αθλητικός τύπος μας αφήνει άδοξα, με το κενό της να είναι αδύνατον να αναπληρωθεί σύντομα. [break height=50] [break height=50] Ας θυμηθούμε για συμβολικούς σκοπούς μερικά εξώφυλλά της που θα άξιζαν μια βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών, την Επιθεώρηση Ποίησης ή κάτι τέτοιο: [break height=50] Τα υπέροχα αυτά γραφιστικά [break height=100] Το ευγενές αυτό λογοπαίγνιο [break height=100] Η αναφορά αυτή στον θρυλικό ιταλό συγγραφέα Αγαπάμε κάθε αναφορά στον Βλάση Τσάκα [break height=100] Kι όμως μπορεί να μην εννοούν τους δίδυμους [break height=100] Ας το κρατήσουμε για την ελαφρώς άστοχη πρόβλεψη [break height=100] Η αλήθεια είναι πως θα άξιζε μια ομοιοκαταληξία εδώ [break height=100] Είναι γεγονός πάντως πως και χωρίς τη Τζούλια θα το πιάναμε το νόημα [break height=100] Παρατηρούμε όλοι το ανάποδο πτηνό [break height=100] Ίσως το μόνο εξώφυλλο αθλητικής εφημερίδας που να περιέχει τον Κώστα Μπίγαλη [break height=100] Το “πράσινες οχιές” θα μπορούσε να είναι τίτλος βιβλίου με τον Σέρλοκ Χολμς πάντως [break height=100] Κάποιος να κεράσει μια πίτσα το μερακλή γραφίστα
