Στις 7 Απριλίου 1915 γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια η Eleanora Fagan. Αργότερα άλλαξε το όνομά της σε Βillie Holiday και το αμερικάνικο τραγούδι, για πάντα. Αυτά είναι 15 πράγματα που μπορεί να ήξερες ή να μην ήξερες για αυτή: 1. Όταν γεννήθηκε, η μάνα της ήταν 13 χρονών κι ο πατέρας της 15. Πολύ σύντομα, ο πατέρας της τις εγκατέλειψε για να βρει την τύχη του ως jazz κιθαρίστας. Το “Holiday” απ’το ψευδώνυμό της είναι το επώνυμό του (αν και όταν το διάλεξε δεν ήταν σίγουρη ότι αυτός ήταν όντως ο πατέρας της). 2. Η προγιαγιά της ήταν σκλάβα σε φυτεία της Bιρτζίνια. Ο προπάππους της ήταν ο Ιρλανδός ιδιοκτήτης της φυτείας (και της προγιαγιάς). 3. Μία απ’τις πρώτες της δουλειές, ήταν σ’ένα μπουρδέλο κοντά στο σπίτι της όπου προσέφερε σαπούνι και πετσέτες στους πελάτες. Ήταν το μόνο μπουρδέλο της περιοχής που είχε γραμμόφωνο και της άρεσε να ακούει δίσκους του Louis Armstrong και της Βessie Smith (καλλιτέχνες που επηρέασαν πολύ τη μουσική της). 4. Στα 10 της ήταν θύμα βιασμού. Αργότερα έγινε πόρνη κι έκανε φυλακή. Και τα δύο μαζί με τη μάνα της και πριν κλείσει τα 14. Για ξαναπές λίγο πόσο τραυματική ήταν η εμπειρία σου τότε που δε σου πήραν οι γονείς σου Super Nintendo αλλά εκείνη τη μούφα Super Nintendo με τα 9999 παιχνίδια στη μνήμη… Mε το σκύλο της, Μister 5. Λέγεται ότι το φωνητικό εύρος της ήταν μόλις πάνω από μία οκτάβα. Όλες οι μεγάλες τραγουδίστριες της εποχής μας παίζουν περίπου στο τριπλάσιο. Βασικά με τέτοιο εύρος δεν περνάς ούτε τα δοκιμαστικά του “The Voice” σήμερα. Kουτσά-στραβά πάντως, κάπως τα ψιλοκατάφερε. 6. Η πρώτη της δουλειά ως τραγουδίστρια ήταν σ’ένα κλαμπ που λεγόταν Pod’s and Jerry’s το 1929. Δεν έπαιρνε ποτέ τα φιλοδωρήματα που της άφηναν στο τραπέζι οι πελάτες – ήθελε να της τα δίνουν στο χέρι. «She thinks she’s a lady» σχολίαζαν τα υπόλοιπα κορίτσια του μαγαζιού κι έτσι προέκυψε το πρώτο μισό απ’το «Lady Day» με το οποίο την αποκαλούσαν όλοι στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής της. Το «Day» το έβαλε ο φίλος και συνεργάτης της Lester Young τον οποίο ακούμε εδώ να δίνει πόνο στο τενόρο σαξόφωνο: https://www.youtube.com/watch?v=q6I050XGVIQ 7. Σπάνια έγραφε η ίδια τα τραγούδια της αλλά όταν το έκανε, το έκανε καλά. Το «God Bless the Child» το εμπνεύστηκε από έναν καβγά με τη μάνα της που δεν της δάνειζε λεφτά (ενώ η Billie της είχε ανοίξει εστιατόριο, το Μom Holiday’s). https://www.youtube.com/watch?v=Z_1LfT1MvzI 8. Μια φορά, έκαψε τα μαλλιά της με σίδερο κατσαρώματος λίγο πριν ανέβει στη σκηνή. Η φίλη της Carmen McRae πήγε να της αγοράσει λουούδια για να καλύψει τη ζημιά. Στην είσοδο του κλαμπ υπήρχε ένα κοριτσάκι που πουλούσε γαρδένιες. Από τότε, οι λευκές γαρδένιες έγιναν το στυλιστικό σήμα κατατεθέν της. 9. Όταν περιόδευε με την μπάντα του Count Bassie δεν επιτρεπόταν να χρησιμοποιεί την ίδια τουαλέτα ή να βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο με τα λευκά μέλη της μπάντας. Όταν ήθελε να κατουρήσει, το πιο εύκολο ήταν να πάει σε κάποιο θάμνο. 10. Ένα βράδι που έπαιζε με την ίδια μπάντα σ΄ένα κλαμπ του Ντιτρόιτ, ο ιδιόκτητης διαπίστωσε ότι όπως τη χτυπάει το φως υπό συγκεκριμένη γωνία, φαίνεται λευκή. Κι όπως θα’κανε κάθε λογικός άνθρωπος και σωστός επαγγελματίας στη θέση του, αποφάσισε να της βάφουν τη μούρη για να φαίνεται πιο μαύρη. Η Ηοliday το υπέμεινε για μερικά βραδιά και μετά τα βρόντηξε. 11. Το «Strange Fruit», το πρώτο σε πωλήσεις τραγούδι της, μιλάει για το λυντσάρισμα ενός μαύρου, τότε που ο Αμερικάνικος Νότος ήταν ακόμα η Disneyland του ρατσιστή. 12. H ηχογράφηση του «Gloomy Sunday» από το 1941 έχει συνδεθεί με δεκάδες αυτοκτονίες ανά τον κόσμο και η συγκεκριμένη εκδοχή ήταν απαγορευμένη για το πρόγραμμα του ΒΒC μέχρι το 2002. 13. Πέθανε από κίρρωση του ήπατος σε ηλικία 44 ετών. Στο δωμάτιό της στο νοσοκομείο υπήρχαν μπάτσοι επειδή στην ουσία την είχαν συλλάβει για χρήση σκληρών ναρκωτικών. Όταν πέθανε είχε 70 σεντς στην τράπεζα και 750 δολάρια δεμένα στο μπούτι της. 14. Ένας απ’αυτούς που την επισκέφτηκαν στο νοσοκομείο πριν πεθάνει ήταν και ο Frank Sinatra ο οποίος είχε δηλώσει για εκείνη ότι ήταν η μεγαλύτερη μουσική επιρροή του. That’s right, o τύπος που ήταν γνωστός ως «Η Φωνή», είχε είδωλό του τη Βillie. 15. O μοναδικός τρόπος με τον οποίο τραγουδούσε, με το χαρακτηριστικό φραζάρισμα και πάντα λίγο πίσω απ’το beat, ξεκλείδωσε για όλους τους σύγχρονούς της και μεταγενέστερους τραγουδιστές ένα ολόκληρο σύμπαν εκφραστικότητας που δεν είχαν ιδέα ότι μπορεί να υπάρχει και επηρεάσε όσο πολύ-πολύ λίγοι το jazz και pop τραγούδι.
