Και ο Σουρεαλισμός στα ελληνικά νησιά συνεχίζεται. Αυτή τη στιγμή χάνουμε ίσως τo καλύτερο πάρτυ του καλοκαιριού στο Kahlua Beach Bar στη Νάξο που ο Αντώνης Ρέμος δεν θα είναι εκεί αλλά θα παίξουνε τα τραγούδια του. Παρόλο αυτά πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τα νησιά μας και τον τουρισμό μας, κάποια site που μας λένε να σκεφτόμαστε διαφορετικά γράφουν Με άλλα λόγια, πολύ χαίρομαι που η Μύκονος έχει καταφέρει να πουλήσει ένα τέτοιο προφίλ τόσο επιτυχημένα, που να θεωρείται παγκοσμίως η νέα Ίμπιζα και να προσελκύει θαμώνες της λίστας του περιοδικού Forbes και των βραβείων Όσκαρ. Και ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος να κράζει κάτι τέτοιο. Οι Γάλλοι κράζουν τις Κάννες; Οι Ελβετοί κράζουν το St. Moritz; Οι Ισπανοί κράζουν την Ίμπιζα; Οι Αμερικάνοι κράζουν το Άσπεν; Κανένας λογικός άνθρωπος δεν κράζει τα πανάκριβα θέρετρα του τόπου του, γιατί εμείς κράζουμε τη Μύκονο; Κανονικά, και αφού θέλουμε να λέμε ότι ο τουρισμός είναι η βαριά μας βιομηχανία, θα πρέπει να ευχόμαστε να φτιάξουμε μερικές ακόμα Μυκόνους. Να έρχεται ο εμίρης ν’ αγοράζει μια φρουτοσαλάτα 200 ευρώ και η Καρντάσιαν να ξαπλώνει τον υπερμεγέθη ποπό της σε ξαπλώστρα-φαρμακείο. Εφόσον αυτές οι ακριβές τουριστικές υπηρεσίες φορολογούνται σωστά, κερδίζουμε όλοι. Γιατί να μας χαλάει; Και εμείς ρωτάμε, μπορείς να πας στην Ψαρού και να βάλεις την ομπρελίτσα σου και να αράξεις ελεύθερα;
